அறம் சார் சமூக-அரசியல் பயணத்தடம்

 

அறம் சார் சமூக-அரசியல் பயணத்தடம்

மு.சிவகுருநாதன்

 

           பேசும் புதியசக்தி மே 2026 இதழில் வெளியான நெய்வேலி பாலுவின் நேர்காணல் நூலாக உருவாகியிருக்கிறது. காலம் மறைந்த/மறைத்த ஆளுமைகளைத் தேடித்தேடி நேர்காணல் வழியே அறிமுகம் செய்யும் பாவெல் சூரியன் வழக்கம்போல் காத்திரமான இந்த நேர்காணலைப் பதிவு செய்திருக்கிறார். நிலம் – நீர் – நெருப்பு = நெய்வேலி என்ற தலைப்பு கவித்துவமாகவும் நூலின் உள்ளடக்கத்தை ஒருசேர வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளது சிறப்பு.

        விடுதலைப் போரில் ஈடுபட்ட காங்கிரஸ் குடும்பத்தில் பிறந்து நெய்வேலி பழுப்பு நிலக்கரி நிறுவனத்தில் பொறியாளராக பணியில் சேர்ந்து துணைத் தலைமைப் பொறியாளர் என்கிற நிலைவரை உயர்ந்து, வாசிப்பு, மொழிபெயர்ப்பு, தொழிற்சங்கம், கலை, இலக்கியம், ஊடகம்,  சமூக, பண்பாட்டுத் தளங்களில் தொடர்ந்து இயங்கிவரும் நெய்வேலி பாலு அவர்களின் இந்த நேர்காணல் அவரது செயல்பாடுகளையும் புதிய அவதானிப்புகளையும் நமக்களிக்கிறது. பதிப்புரையில் மு.வேடியப்பன் குறிப்பிடுவதுபோல் நெய்வேலியின் வரலாற்றைக் கூறும் வரலாற்று ஆவணமாகவும் உள்ளது.

      எதிர்காலத்தில் மக்களின் அடிப்படைப் பிரச்சினைகளை முதன்மைப்படுத்தும் அரசியல் சூழலுக்கு ஓர் அடித்தளத்தை இந்நூல் உருவாக்கும் என்ற நம்பிக்கையை அணிந்துரையில் பேரா. பிரபா கல்விமணி வெளிப்படுத்தியுள்ளார். 40 ஆண்டு காலம் நெய்வேலியில் வாழ்ந்து அதன் வளர்ச்சியின் முழு பரிமாணத்தையும் சரியான அளவில் உள்வாங்கி பதிவு செய்திருப்பதையும் தற்போது சென்னையில் வாழ்ந்தாலும் ‘நெய்வேலி பாலு’ என்ற அடையாளம் காணும் சிறப்பையும் ‘வேர்கள்’ மு.இராமலிங்கம் வாழ்த்துரையில் பதிவு செய்கிறார்.

 

        இளமைப்பருவம், குடும்ப வாழ்வைத் தாண்டி தொழிற்சங்கம், நெய்வேலி, இடதுசாரி, தமிழ்த்தேசிய ஈடுபாடு, வள்ளலார், ம.பொ.சி. ஆகிய கண்ணிகளை இந்நேர்காணல் தொட்டுச் செல்கிறது. காந்தியம், மார்க்சியம், தமிழ்த்தேசியம் என சமூக-அரசியல் களத்தில் அறம் சார்ந்த தேடலில் தொடர்ந்து பயணிக்கும்  ஒருவரது பயணக்குறிப்புகளாக இந்நூல் அமைந்துள்ளது.

        அன்றைய மிகவும் பின்தங்கிய தென்னார்க்காடு மாவட்டத்திற்கு நெய்வேலி நிலக்கரி நிறுவனத்தின் வருகை அப்பகுதி மக்களின் வேலைவாய்ப்பு வழிவகை ஏற்பட்டு, வாழ்வாதாரத்திற்கு துணைபுரிந்ததையும் அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழக்கத்தில்  உருவான பொறியாளர்கள் பலருக்கு பணிவாய்ப்பு கிடைத்ததையும் குறிப்பிடுகிறார். தொடக்க காலத்தில் அப்போதிருந்த குறைந்த திறனுடைய எந்திரங்கள் மூலம் நிலக்கரி வெட்டப்பட்டதையும் வாகன வசதியில்லாமல் லாரிகளில் பொறியாளர்கள் உள்ளிட்ட பணியாளர்கள் அழைத்துச் செல்லப்பட்ட  விதத்தையும்  விரிவாக பேசியிருக்கிறார்.

         சுரங்கம் அகழும்போது கிடைத்த வெள்ளைக் களிமண் கொண்டு பீங்கான் தொழிற்சாலையும் சுரங்கத்தில் கிடைத்த துணைப்பொருட்களுக்கான தொழிற்சாலைகளும் குறிப்பாக அன்றைய பசுமைப்புரட்சிக்குத் தேவைப்பட்ட யூரியா தயாரிப்பு, அங்கு ஊற்றெடுத்த ஆர்ட்டீசியன் ஊற்றுகளில் வழிந்தோடிய நீரை வேளாண்மைக்குப் பயன்படுத்தியதையும்  விளக்குக்கிறார்.

       அன்றைய கட்டத்தில் நெய்வேலி அனல் மின் நிலையத்தின் தேவையை மறுக்க முடியாது. ஆனால் இன்றுள்ள சூழலில் மாற்றுகள் மீது கவனம் செலுத்தாமல் சுரங்கம் மற்றும் மின்னுற்பத்தியை மேலும் விரிவாக்குதல், தனியார் மயம், வேளாண் நிலங்களுக்கு நிறுவனம் அளிக்கும் இழப்பீடுகளின் போதாமை  (1 ஏக்கருக்கு ரூ.4,000 முதல் ரூ.40,000 வரை) ஆகியவற்றை நேர்காணல் பேசாமல் கடந்துவிடுகிறது. ஆனால் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர் முறையின் அவலங்களை விரிவாகப் பதிவு செய்து, அத்துடன் இடதுசாரிகளுக்கும் தொழிற்சங்க இயக்கத்திற்கும் ஏற்பட்ட பின்னடைவு, பாஜக அரசு தொழிலாளர் சட்டங்களை நீர்த்துப்போகச் செய்த நிலைமை, அரசைப் பணிய வைக்கக்கூடிய போராட்டமாக அல்லாமல் வெறும் அடையாளப் போராட்டமாக மாறிவிட்ட அவலத்தைப் பதிவு செய்யத் தவறவில்லை.  

 

        கூட்டணி அரசியல் கொள்கை அரசியலை வீழ்த்திவிட்டது, இடதுசாரிகள் இதனால் பலவீனமடைந்துள்ளனர் என்பது மிகச்சரியான கணிப்பாகும். தேர்தலுக்கான கூட்டணி என்பது தொகுதி உடன்பாடு மட்டுமே, தேர்தல் முடிந்த பின்னர் கூட்டணி தர்மம் என்று கதைக்காமல் மக்கள் நலன் சார்ந்த கொள்கைகளுக்கான போராட்டங்களை முன்னெடுப்பதே சரியான அணுகுமுறையாக இருக்கமுடியும். ஆனால் நிலைமை அவ்வாறாக இல்லை. இன்றைய சூழலில் இடதுசாரிகளின் ஆதரவுக் களம் சுருங்கிவிட்டது. எனவே அவர்களை மட்டும் குறை சொல்வதில் பயனில்லை. அறம் சார் விழுமியங்கள் சமூகத்திலும் பொதுவாழ்விலும் மங்கிவிட்டன. இடதுசாரிகளைவிட தமிழ்த்தேசியக் குழுக்கள் இளைஞர்களின் தீவிர ஆதரவைப் பெற்றுள்ளன. அவர்களின் திரிபுவாதத்திற்கும் வலதுசாரி நிலைப்பாட்டிற்கும் தமிழ்த்தேசியப் பேரியக்கத்தின் பெ.மணியரசன் முதன்மையான எடுத்துக்காட்டாகும்.

         தேசிய இன உரிமையைப் பிரிவினைவாதமாகப் பார்ப்பது, பொதுமொழி இந்திக்கு ஆதரவு, ஈழப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவின்மை ஆகிய சி.பி.எம்மின் நிலைப்பாடுகளை ஏற்காமல் கட்சியுடன் முரண்பட்ட பாலு உள்ளிட்ட 8 பேரை கட்சி நீக்குகிறது.  இவர்களில் சிலர் அன்றைய தமிழ்த்தேசப் பொதுவுடைமைக் கட்சியில் இணைந்து பணியாற்றுகின்றனர். அறத்தின் பால் நிற்ற காரணத்தால் பாலுவால் அங்கும் நீடிக்க இயலவில்லை. கட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்ட அ.பத்மநாபன், ராஜேந்திர சோழன் ஆகிய இருவரோடு தொடர்பிலிருந்ததாக விளக்கம் கேட்க மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாகி வெளியேறி விடுகிறார். கட்சிப் பெயரிலிருந்த ‘பொதுவுடைமை’ நீக்கி குறுங்குழுவாத அமைப்பாக மாறிப்போனதை பதிவு செய்கிறார். பெங்களூர் குணாவின் கருத்தியல் பாதையில் மணியரசனின் வலதுசாரி அரசியல் பயணம் முன்பே தொடங்கிவிட்டதை அவதானிக்கலாம்.    

     பெரியார் பற்றிய பெ.மணியரசனின் மதிப்பீடுகள் சரியானதல்ல, என்பதை விளக்கி, பெரியாருடன் உள்ள முரண்பாட்டை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு அவரை எதிர்ப்பதன் மூலம் மணியரசனும் அவர் சார்ந்த இயக்கமும் பா.ஜ.க. ஆதரவு அல்லது இந்துமதச் சார்பு நிலைப்பாட்டிற்குள் போய் நிற்கிறார்கள் என்பதுதான் கவலை தரும் விஷயம் என்பதை தீர்க்கமாகப் பதிவு செய்கிறார்.

        “தமிழ்நாட்டோடு ஏன் இந்த ஆறு தாலுக்காகள் சேர்க்கப்படக் கூடாது என்பதற்கு கே.எம்.பணிக்கர் சொன்ன காரணங்களை நாம் ஏற்றுக் கொண்டேன் என்று பெரியார் அறிக்கை விடுத்தார். அதனால் அன்றைக்கு தெற்கெல்லையில் ஆறு தாலுகாக்கள் பறிபோனதற்கும் பெரியாரும் ஒரு காரணம்”, என்கிற தமிழ் தேசியப் பேரியக்கத்தின் (முந்தைய தமிழ்த்தேசப் பொதுவுடைமைக் கட்சி)  நிலைப்பாட்டை நேர்காணலில் பதிவு செய்துள்ளார்.        25.01.1956, 26.01.1956, 27.01.1956  ஆகிய மூன்று நாள்களில் பெரியார் வெளியிட்ட அறிக்கைகளை முன்வைத்து பெரியாரியர்கள் மிக நீண்ட விளக்கம் கொடுத்துவிட்டனர். இதில் மீண்டும் ம.பொ.சி., மணியரசன் தரப்பை முன்னிறுத்துவது அறமாகாது என்றே தோன்றுகிறது.

        காட்சி ஊடக விவாதங்களில் உள்ள அறமற்ற தன்மையை உணர்ந்து அதை வெளிப்படையாகக் கண்டித்து  வெளியேறுவது இவரது அறம் சார் செயல்பாட்டைக் காட்டுகிறது. தமிழ்ச்செய்தி ஊடகங்களில் வெளியாகும் விவாதங்களில் பா.ஜ.க.விற்கு ஆதரவாக வலதுசாரி, அரசியல் விமர்சகர், பத்தரிக்கையாளர், அரசியல் விமர்சகர் என்ற முகமுடிகளில் பலர் பங்கேற்பதையும் சாடியுள்ளார். இதன் நீட்சியாக இன்று த.வெ.க.விற்கும் வலதுசாரி தவிர்த்து இதர பல்வேறு முகமுடிகளில் விவாதங்களில் பலர்  பங்கேற்கின்றனர். இதன்மூலம் ஊடக அறம் மட்டுமல்ல; சமூக, அரசியல் அறமும் கேள்விக்குள்ளாகிறது.

       இவரது அறம் சார்ந்த தேடலே  ம.பொ.சியை நேசிக்கக் காரணமாக இருக்கிறது. ம.பொ.சி. விரும்பிய வள்ளலார் வழி, கள்ளுக்கடை எதிர்ப்பு, தமிழ்த்தேசிய அரசியல், சிலப்பதிகாரம்-கம்பராமாயணம் குறித்த பார்வை போன்றவற்றிற்கு மத்தியில் அவரது கொள்கை முரண்பாடுகள் அவரது இறுதிக்கால அரசியல் நகர்விலிருந்து அறிய வேண்டிய அம்சமாக உள்ளது. இன்றைய வலதுசாரி தமிழ்த்தேசிய அரசியலுக்கு ம.பொ.சி. பாதை அமைத்துக் கொடுத்தவர் என்பதும் வரலாற்றுப் படிப்பினையாக உள்ளது. 

        தொழிற்சங்க, அரசியல் பணிகளைத் தாண்டி நெய்வேலி புத்தகக் கண்காட்சி, நெய்வேலி திரைப்பட சங்கம், என்.எல்.சி. ஓய்வு பெற்றோர் சங்கம், மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு தேர்வு எழுதும் பணி, ஊடக விவாதங்கள் எனத் தொடந்து இளைஞரைப்போல இயங்கிவரும் ஓர் இயக்கச் செயல்பாட்டாளரது நேர்காணல் அடுத்த தலைமுறைக்குச் சிறந்த பாடமாகவும் வழித்துணையாகவும் அமையும் என்பதில் அய்யமில்லை.  

நூல் விவரங்கள்:

நிலம் – நீர் – நெருப்பு = நெய்வேலி (நெய்வேலி முதல் சென்னை வரை)

நெய்வேலி பாலு (நேர்காணல் பாவெல் சூரியன்)

பக்கங்கள்: 76

விலை: ரூ. 100

முதல் பதிப்பு: செப்டம்பர் 2026

வெளியீடு:

டிஸ்கவரி பப்ளிகேஷன்ஸ்,

எண்:9, பிளாட் எண்: 1080 A, ரோஹிணி பிளாட்ஸ்,

முனுசாமி சாலை, கே.கே.நகர் மேற்கு,

சென்னை – 600078.

அலைபேசி: 9940446650

 

    நன்றி: பேசும் புதியசக்தி - மாத இதழ் நவம்பர் 2026

 

    

மேகமலை: மக்களா? புலிகளா?

                                               மேகமலை: மக்களா? புலிகளா?

மு.சிவகுருநாதன்

 

            தேனி மாவட்டம் ஆண்டிபட்டி வட்டம் கடமலை-மயிலாடும்பாறை ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் அமைந்துள்ள மேகமலை இன்று தலைப்புச் செய்திகளில் அடிபடுகிறது. எங்கும் பசுமை போர்த்திய மேகமலை உள்ளூர் மொழியில் பச்ச குமாச்சி (பச்சை மலைகள்) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இப்பசுமையுடன் என்றும் மூடுபனியும் இணைந்து காணப்படுவதால் மேகமலை என்று பெயர் பெற்றுள்ளது. காங்கிரீட் கட்டடங்கள் குறைந்து மலைத்தொடரின் பசுமையும் இயற்கையின் வனப்பும் நம்மைக் கொள்ளை கொள்ளும் இடமாகவும் இது அமைந்துள்ளது. இங்குள்ள மேகமலை அருவி, சுருளி அருவி, மணலார் அணை, மகாராஜா மெட்டு காட்சிமுனை, வெள்ளிமலை, ஏலக்காய், தேயிலை, காபித் தோட்டங்கள், மேகமலை வனவிலங்கு சரணாலயம் போன்றவை இதன் அடையாளங்களாக இருக்கின்றன. மேகமலை அருவி இரு பருவமழைக்காலத்திலும் கொட்டுகிறது. மேகமலையிலிருந்து உருவாகும் சுருளி அருவி இரு இடங்களில் தனது வனப்பைக் காட்டுகிறது. யானை, காட்டெருது, புள்ளிமான், புலி போன்ற காட்டு விலங்குகளும்  இங்குள்ளன.

          ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின்போது இங்கு தனியார் தேயிலை நிறுவனம் தேயிலைத் தோட்டங்கள் அமைத்து காடழிப்பை தொடங்கி வைத்தது. இம்மலைப்பகுதியில் ஹைவேவிஸ் எனும் ஊரில் தனியார் நிறுவனத்தின் கட்டுப்பாட்டில் நகரியமும் இம்மலைப்பகுதியில் வெண்ணியாறு, இரவங்கலூர், மகாராஜாமெட்டு போன்ற பிற குடியிருப்புப் பகுதிகளும் இருக்கின்றன. இம்மலைப்பகுதியில் உள்ள சுருளியாற்றில் சுருளியாறு நீர்மின்சக்தித் திட்டம் செயல்படுத்தப்படுகிறது.

    இந்தியாவின் 51வது புலிகள் காப்பகமாகவும் தமிழ்நாட்டின் 5வது புலிகள் காப்பகமாகவும் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர், மேகமலை ஆகிய மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப் பகுதிகளை புலிகள் காப்பகமாக அறிவித்த தமிழ்நாடு அரசு 9 பிப்ரவரி 2021 அன்று  அதற்கான அரசாணையை வெளியிட்டது. இதன் மொத்தப் பரப்பு 1.01 லட்சம் ஹெக்டேர் ஆகும். இதில் 64,186.21 ஹெக்டேர் பரப்பு புலிகள் வாழும் பகுதி எனவும் 37,470.92 ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பு பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதியாகவும் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனைமலை மற்றும் பெரியாறு புலிகள் காப்பகத்தின் தொடர்ச்சியாக ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் மேகமலை புலிகள் காப்பகம் உள்ளது. இதன் நீட்சியாக களக்காடு முண்டந்துறை புலிகள் காப்பகம் நீள்கிறது.

       இந்த புலிகள் காப்பகத்தின் வடக்கில் மதுரை வனக்கோட்டமும், கிழக்கில் விருதுநகர் வனக்கோட்டமும், தெற்கில் திருநெல்வேலி வனக்கோட்டமும், மேற்கில் தேனி வனக்கோட்டம் மற்றும் பெரியாறு புலிகள் காப்பகமும் எல்லைகளாக உள்ளன. இங்குள்ள காடுகளில் புலி, சிறுத்தை, செந்நாய், காட்டுமாடு, யானை, மான், நகமற்ற நீர்நாய், கேளையாடு (Muntjac), சருகுமான், சோலைமந்தி, இருவாச்சி, கருநாகம் போன்ற பல்வேறு விலங்குகள் காணப்படுகின்றன. தமிழ்நாட்டின் மாநில விலங்கான நீலகிரி வரையாடும் இங்கு உள்ளது. வைகை நதியின் நீர்பிடிப்புப் பகுதிகளில் 1016 ச.கி.மீ. புலிகள் காப்பகத்தில் உள்ளதால் வருங்காலத்தின் காட்டில் தாவரங்கள் பெருகி அதன்மூலம்  வைகையின் நீராதாரம் பெருகும் என்று சொல்லப்பட்டதற்கு மாறாக தற்போது அங்குள்ள மக்களின் வாழ்வாதாரமே கேள்விக்குறியாக மாறியுள்ளது.

        தேனி மாவட்டத்திலுள்ள கண்டமனூா், வருசநாடு, மயிலாடும்பாறை, மேகமலை, சின்னமனூா், ஆகிய வனச்சரகங்களுக்கு உட்பட்ட சுமார் 12,300 ஏக்கர் (5,000 ஹெக்டேர்) பரப்பில் மலைப்பகுதி ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் அப்பகுதியில் வனத்துறையின் அனுமதியின்றி சுற்றுலா விடுதிகளும் உணவகங்களும் அமைக்கப்பட்டுள்ளதை எதிர்த்து உச்ச நீதிமன்றத்தில் ஒரு பொதுநல வழக்குத் தொடரப்பட்டது. 

 

         திருவிதாங்கூர் மன்னரால் சிங்கம்பட்டி ஜமீனுக்கு  மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் 74,000 ஏக்கர் நிலம் தானமாக வழங்கப்பட்டது. அதில் திருநெல்வேலி மாஞ்சோலைப் பகுதியிலுள்ள சுமார் 8,000 ஏக்கர் நிலத்தை வாடியா குழுமத்திற்குச் சொந்தமான பாம்பே-பர்மா டிரேடிங் கார்ப்பரேஷன் (B.B.T.C.) என்ற நிறுவனத்திற்கு 99 ஆண்டு குத்தகைக்கு விட்டனர். இந்த குத்தகை ஒப்பந்தம் 2028இல் முடிவுக்கு வரும் முன்னதாக அந்நிறுவனம் 2024இல் வனத்துறையிடம் ஒப்படைத்து வெளியேறியது. இந்நிறுவனத்தை தமிழக அரசின் (TANTEA - Tamilnadu Tea Plantation Corporation Limited) ஏற்று நடத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை அரசால் ஏற்கப்படவில்லை. அங்குள்ள தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு இழப்பீடும் மாற்று வாழ்வாதாரமும் வழங்க வேண்டும் என ஜான் கென்னடி என்பவர் வழக்கு தொடர்ந்தார்.

        உச்சநீதிமன்றத்தில் மேகமலை மற்றும் மாஞ்சோலை வனப்பகுதிகள் தொடர்பான ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு வழக்குகள் தனித்தனியானவை என்றாலும் அவை மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை மற்றும் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்-மேகமலை  (அகத்தியமலை) புலிகள் காப்பகப் பாதுகாப்பு தொடர்பானவை என்பதால் இந்த வழக்குகள் உச்ச நீதிமன்றத்தில் நீதிபதிகள் விக்ரம் நாத், சந்தீப் மேத்தா ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வில் விசாரிக்கப்பட்டு வருகிறது.  

       திருநெல்வேலி மாவட்ட மாஞ்சோலை தேயிலை தோட்டத் தொழிலாளர்களின் மறுவாழ்வு மற்றும் தேனி மாவட்ட மேகமலை புலிகள் காப்பகப் பகுதி ஆக்கிரமிப்பு அகற்றல் என இரண்டும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப் பாதுகாப்பு தொடர்பான ஒன்றிய அரசின் அதிகாரம் பெற்ற குழுவின் (CEC) அறிக்கைகள் மற்றும் வழக்குகளின் அடிப்படையில் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன. கன்னியாகுமரி வனவிலங்கு சரணாலயம், களக்காடு-முண்டந்துறை புலிகள் காப்பகம், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்-மேகமலை புலிகள் காப்பகம் மற்றும் பெரியாறு புலிகள் காப்பகம் உள்ளிட்ட முக்கிய பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளும் இந்த வழக்கின் எல்லைக்குள் வருகிறது.

         பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதிகளில் மொத்தம் 4,601 ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் நிலங்களை ஆக்கிரமித்துள்ளதாகவும் இவர்களை உடன் வெளியேற்ற வேண்டும் எனவும்  இந்த உத்தரவை மாநில அரசு நிறைவேற்றத் தவறினால் ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்ற துணை ராணுவப் படையை ஈடுபடுத்தலாம்,  என்று இந்த வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் மே 29, 2026 அன்று உத்தரவு பிறப்பித்தது. தேனி மாவட்டத்தில் ஆண்டிபட்டி வட்டத்திற்குட்பட்ட கடமலை ஒன்றியத்தில் உள்ள வருசநாடு, தும்மக்குண்டு, மேகமலை உள்ளிட்ட 9 ஊராட்சிகளுக்குட்பட்ட 98 மலைக் கிராமங்களில் வசிக்கும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களை ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் மேகமலை புலிகள் காப்பகத்தைப் பாதுகாக்க என அங்கிருந்து வெளியேற்ற உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.

       மாவட்டம் முழுவதும் உள்ள பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதிகளில் மொத்தம் 4,601 ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் 5,072.653 ஹெக்டேர் நிலத்தை ஆக்கிரமித்துள்ளதாக தேனி மாவட்ட ஆட்சியர் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்த அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.  இவர்கள் உடன் வெளியேற்றப்பட வேண்டும் என நீதிமன்றம் தீவிரம் காட்டுகிறது.  இந்த அறிக்கை எதன் அடிப்படையில் தயாரிக்கப்பட்டது என்பது கேள்விக்குரியது.

        இந்த வழக்கில் நீதிமன்றத்துக்கு உதவுவதற்காக (Amicus Curiae) நியமிக்கப்பட்ட வழக்கறிஞர் பரமேஸ்வர், மேகமலை பகுதி 1978ஆம் ஆண்டிலேயே காப்புக் காடாக அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டது. குறைந்தது மூன்று தலைமுறைகளாக அப்பகுதியில் வசித்து வந்தால் மட்டுமே அவர்களை பழங்குடியினர் அல்லது வனத்தைச் சார்ந்த வாழ்வாதாரம் உடையவர்கள் எனக் கருதலாம்.  ஆனால், தற்போது மேகமலை வனப்பகுதியில் வசிக்கும் பலர் ஆக்கிரமிப்பாளர்களாக உள்ளனர், என்று தனது வாதத்தை நீதிமன்றத்தில் அளித்துள்ளார். இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்த தமிழக அரசு வழக்கறிஞர், வன உரிமைச் சட்டம் அமலுக்கு வருவதற்கு முன்பே அந்தப் பகுதியில் வசித்துவரும், வாழ்வாதாரத்தை நம்பியிருக்கும் மக்களை எவ்வாறு  ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் என வரையறுக்க இயலும்?,  என தமிழக அரசு தரப்பில் கேள்வி எழுப்பப்பட்டது.

             உச்ச நீதிமன்றம் மார்ச் 2025 இல் அளித்த உத்தரவின்படி, புலிகள் காப்பகம், வனவிலங்கு சரணாலயங்கள் மற்றும் வனவிலங்குகளின் வாழ்விடங்களைப் பாதுகாக்க, அகத்தியமலை நிலப்பரப்பு முழுவதும் ஒன்றிய அதிகாரமளிக்கப்பட்ட குழு (CEC) ஜூலை 2025 மற்றும் ஜனவரி 2026 ஆகிய மாதங்களில் இரண்டு அறிக்கைகளை நீதிமன்றத்திற்கு அளித்தது. இதன்பிறகு ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றுவதற்கான தெளிவான, காலக்கெடுவுடன் கூடிய திட்டத்தை ஒரு மாதத்திற்குள் ஒன்றிய அதிகாரமளிக்கப்பட்ட குழுவிடம் (CEC) மாநில அரசு சமர்ப்பிக்க வேண்டும் கடந்த மே 29, 2026 அன்று வெளியிட்ட உத்தரவில் குறிப்பிட்டது.

        வனப்பகுதிகளுக்குள் அமைந்துள்ள அனைத்து அரசு நிறுவனங்கள், வசதிகள் மற்றும் அங்கீகரிக்கப்படாத உட்கட்டமைப்புகள் வன நிலத்திலிருந்து ஆறு மாத காலத்திற்குள் அகற்றப்பட வேண்டும். ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட வனப்பகுதிகளில் மின்சாரம், சாலை வசதி, போக்குவரத்து மற்றும் பிற அரசு நலத்திட்டங்களை வழங்குவதற்கும் முழுமையான தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் அனைத்து ஆக்கிரமிப்புகளும் முழுமையாக அகற்றப்படும் வரை, வனப்பகுதியில் எந்தவொரு புதிய வணிக அல்லது வனம் சாராத திட்டங்களுக்கும் அனுமதி வழங்கக்கூடாது. இந்த உத்தரவுகளை மாநில அரசு நிறைவேற்றத் தவறினால், ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்ற துணை ராணுவப் படைகளை ஈடுபடுத்தவும்  CEC பரிந்துரைக்கலாம் என்று நீதிமன்றம் சொல்கிறது.  உச்ச நீதிமன்றத்தில் செப்டம்பர் 29, 2026 அன்று இறுதி விசாரணைக்கு வந்த வழக்கின் தீர்ப்பு ஒத்திவைக்கப்பட்டுள்ளது.

        வன உரிமைகள் சட்டம் (2006), 13 டிசம்பர் 2005க்கு முன்பாக காட்டுப்பகுதிகளில் குடியிருந்த பழங்குடியினர் அல்லது குறைந்தது மூன்று தலைமுறைகளாக (75 ஆண்டுகள்) வனப்பகுதிகளிலேயே வாழ்ந்து, வனத்தை வாழ்வாதாரமாகக் கொண்ட பிற பாரம்பரிய வனவாழ் மக்கள் சில உரிமைகளைப் பெறத் தகுதியானவர்கள் என்று சொல்கிறது. நில உரிமை கோரும் விண்ணப்பங்களைச் சரிபார்த்து, உரிமைகளை அங்கீகரிக்கும் நடைமுறைகள் முழுமையடையும் வரை வனப்பகுதியில் வசிக்கும் எவரையும் அவர் வசிக்கும் வன நிலத்திலிருந்து கட்டாயமாக வெளியேற்றவோ அல்லது அப்புறப்படுத்தவோ கூடாது என இச்சட்டப்பிரிவு 4 உத்தரவாதம் அளிக்கிறது.

       இலவம்பஞ்சு (silk cotton) தோட்டம் அமைக்க வெளியில் இருந்து வந்தவர்கள் எந்த வகையிலும் அப்பகுதியை ஆக்கிரமிப்பதை அனுமதிக்க முடியாது, என நீதிமன்றம் கடுமை காட்டுகிறது. தமிழ்நாடு அரசு உச்சநீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்த பிரமாணப் பத்திரத்தில், ஆக்கிரமிப்பாளர்களில் பலர் நிலமற்ற மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக நலிந்த பிரிவினர், என்று குறிப்பிட்டுள்ளது.  இப்பகுதியில் சுமார் 100 கிராமங்கள் உள்ளன. இந்தக் கிராம மக்கள் அனைவரும் பல தலைமுறைகளாக இங்கு வசித்து வருகின்றனர். இலவம்பஞ்சு, முந்திரி, பழவகைகள் மற்றும் காய்கறிகள் பயிரிடுவது போன்றவை இவர்களது முதன்மை வாழ்வாதாரமாக இருக்கிறது.

        தேனி மாவட்டம் வருசநாடு அருகே தும்மக்குண்டு காந்திகிராமம், சீலமுத்தையாபுரம், வண்டியூர், வீருசின்னம்மாள்புரம், சிங்கராஜபுரம், பசுமலைத்தேரி, கீழபூசனூத்து, மேலபூசனூத்து, அரசரடி, இந்திரா நகர், பொம்மிராஜபுரம், கடமலைகுண்டு, வருசநாடு மயிலாடும்பாறை தங்கம்மாள்புரம் மூலக்கடை குமணன்தொழு உள்ளிட்ட 98 மலை கிராமங்களில் பட்டா இல்லாத குடும்பங்களை வெளியேற்ற அரசு நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறது.

         மேகமலை தேயிலை தோட்டங்கள் நிறைந்த சுற்றுலா இடம் மட்டுமல்ல; இப்பகுதிகளில் பல கிராமங்கள்  உள்ளன. அவற்றில் அங்காடிகள், பள்ளிகள், அங்கன்வாடிகள் மையங்கள் சாலைகள், மின்சாரம் மற்றும் பேருந்து வசதிகள் போன்றவை  உள்ளன. மேகமலையில் உள்ள சட்டவிரோதமான ஆக்கிரமிப்புகள் மற்றும் வணிகக் கட்டடங்களை மட்டுமே உச்ச நீதிமன்றம் அகற்றுமாறு கூறியுள்ளது என  தேனி மாவட்ட நிர்வாகம், மக்கள் அச்சப்படத் தேவையில்லை என்று நம்பிக்கையை விதைத்தது. ஆனால் நீதிமன்ற உத்தரவுகள் வேறுவிதமாக வருகின்றன.

         உள்ளூர் மக்களே இலவம்பஞ்சு தோட்டங்களை அமைத்திருப்பதாகவும் அவர்கள் யாரும் ஆக்ரமிப்பாளர்கள் அல்ல என்ற கருத்தும் முன்வைக்கப்படுகிறது. சமீப காலமாக யாருக்கும் பட்டா வழங்கவில்லை என்றும் 1982இல் சிலருக்கு பட்டா வழங்கப்பட்ட பட்டா நிலங்களை கையகப்படுத்தினால் சிக்கல் உண்டாகும். அதேநேரத்தில் பட்டா இல்லாமல் வனப்பகுதியை ஆக்கிரமித்துள்ளவர்களிடம் நிலங்களை மீட்க நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்றும் அரசு சொல்கிறது. பட்டா இல்லாதவர்கள் ஆக்ரமிப்பாளர்கள் என்ற முடிவுக்கு வருவது சரியானதாக இருக்குமா என்பது ஆய்வுக்குரியது. இது தொடர்பாக நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட அரசு அதிகாரிகள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் சொல்லப்படுகிறது.

         மேகமலை வாழ் மக்களுக்கு மீள்குடியேற்றம் மற்றும் மறுவாழ்வு செயல் திட்டத்தை  வகுத்துள்ளதாக என்று உச்ச நீதிமன்றத்தில் கடந்த மே மாதத்தில்   தமிழக அரசு தெரிவித்தது. அதன்படி முதல்கட்டமாக இம்மக்களில் 1595 பேர் வனப்பகுதிக்கு வெளியே அரசால் வழங்கப்படும் ஆயத்த குடியிருப்புகளில் இடமாற்றம் செய்யப்படுவார்கள் என்று சொன்னது. பழங்குடியினர்,  அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்வுரிமையையும் குடியுரிமையையும் அரசாணைகள் அல்லது நீதிமன்ற தீர்ப்புகளைக் காரணம் காட்டி பறிப்பது மோசமானதாகும்.

         சட்டங்களும் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளும் மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு வழங்க வேண்டுமே அன்றி மக்களுக்கு பாதகமாக அமையக்கூடாது.  வனம், இயற்கை, நிலம், நீர், காற்று, சூழல் போன்றவற்றை பன்னாட்டு கம்பெனிகள் அழித்து மாசுபடுத்துகின்றன. சாமான்ய மனிதர்கள் தங்களது வாழ்வாதாரத்திற்கான போராட்டத்தில் இருக்கின்றனர். இயற்கையை அழிப்பது இவர்களது நோக்கமில்லை. புலிகளா, மக்களா என்கிறபோது அங்குள்ள அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்வாதாரம் குறித்த கரிசனத்திற்கு அரசும் நீதிமன்றங்களும் முகம் கொடுப்பது இன்றியமையாதத் தேவையாகும். 

             தமிழ்நாடு அரசு இந்த வழக்கை கையாண்ட விதம் குறித்த அதிருப்தி பலருக்கும் உள்ளது. அரசும் உச்சநீதிமன்றமும் இதை வெறும் சட்டப்பிரச்சினையாக அணுகாமல் ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வாதாரம் சார்ந்த பிரச்சினையாக அணுகியிருக்க வேண்டும். அப்பகுதி மக்கள் அங்கு புலிகளே இல்லை என்று மாவட்ட ஆட்சியர் நடத்திய கூட்டத்தில் தெரிவித்த நிலையில் வனத்துறை 22 புலிகள் இருப்பதாக அறிவித்துள்ளது. சாமான்ய மக்களன்றி ஏதேனும் பன்னாட்டு நிறுவனம் அல்லது ஆதிக்கவாதிகள் பாதிப்படைந்திருந்தால் முடிவு வேறுவிதமாக அமைந்திருக்கலாம் என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. இதற்கு நிறைய முன்னுதாரணங்கள் இருக்கின்றன.

             1992 டிசம்பர் 6இல் பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்டது சட்டத்திற்கு புறம்பானது என்று சொன்ன உச்சநீதிமன்றம் 2.77 ஏக்கர் அளவுள்ள அந்த நிலத்தை இடித்தவர்களிடம் வழங்க உத்தரவிட்டு, மசூதிக்கு வேறு இடத்தில் 5 ஏக்கர் நிலம் வழங்க உத்தரவிட்டது நினைவிருக்கலாம். ஜக்கி வாசுதேவ் எனும் கார்ப்பரேட் சாமியார் பிரதமர் மோடி மற்றும் ஒன்றிய அரசின் முழு ஆதரவுடன் கோவையில் வனப்பகுதியை ஆக்கிரமித்தும் யானை வழித்தடங்களை மறித்தும் ஈஷா யோகா மையம், ஆதியோகி சிலை மற்றும் பல்வேறு கட்டுமானங்கள் அமைக்கப்பட்டதை எதிர்த்துத் தொடரப்பட்ட வழக்குகளில்  எவ்வித வெற்றியோ முன்னேற்றமோ கிடைக்கவில்லை.

               தஞ்சாவூர் திருமலைசமுத்திரத்தில் இயங்கிவரும் சாஸ்த்ரா பல்கலைக்கழகம் 31.37 ஏக்கர் அரசு நிலத்தை ஆக்ரமித்து கட்டிடங்கள் கட்டியுள்ளதை எதிர்த்த வழக்கு உச்சநீதிமன்றத்தில் நீதிபதி சூர்யகாந்த், நீதிபதிகள் ஜாய்மால்யா பக்சி, வி.மோகனா ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வில் செப்டம்பர் 23, 2026 விசாரணைக்கு வந்தது. அரசின் நிலங்கள் ஆக்கிரமிக்கப்படுவதை எக்காரணம் கொண்டும் அனுமதிக்க முடியாது என்று தமிழக அரசின் வழக்கறிஞர்கள் வாதிட்டதை ஏற்க மறுத்த நீதிபதிகள், அந்த இடத்தில் ஒரு பெரிய கல்வி நிறுவனம் செயல்பட்டு வருகிறது; ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களின் கல்வி இதில் அடங்கியுள்ளது. எனவே, இந்தப் பிரச்சினையை தமிழக அரசு நேர்மறையாக எடுத்துக்கொண்டு,  ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட இடத்திற்குப் பதிலாக வேறு ஒரு இடத்தில் நிலத்தைப் பெற்றுக்கொள்வதில் அரசுக்கு என்ன பிரச்சனை? இது தொடர்பாக தமிழக அரசு ஒரு தகுந்த முடிவை எடுக்க வேண்டும், என்று ஆக்ரமிப்பாளர்களுக்கு  வழக்கறிஞர்களாக நீதிபதிகளே வாதிட்டுள்ளனர். சாஸ்த்ரா ஒன்றும் இலவசக்கல்வி தரும் நிறுவனம் அல்ல; கோடிக்கணக்கில் கல்வி வணிகம் செய்யும் நிறுவனத்தில் ஒன்று என்பதையும் இங்கு குறிப்பிட வேண்டியது அவசியமாகிறது.

         இயற்கையை பாதுகாக்கப் போராடுவது ஒருபுறம் என்றால் சாமான்ய மக்களுக்கான நீதிவேண்டி நெடும்பயணம் செல்ல வேண்டியுள்ளது. இயற்கை மற்றும் சூழலைப் பாதுகாக்க முற்பட்ட சிப்கோ இயக்கம் உள்ளிட்ட அனைத்துமே அடித்தட்டு மக்களால் ஏற்பட்டவை. ஆதிக்கமோ, அதிகாரமோ என்றும் சூழலியல் பிரச்சினைகளுக்காக நின்றதில்லை. வனத்திலிருந்து பழங்குடிகளையும் கடற்கரையிலிருந்து மீனவர்களையும் அப்புறப்படுத்திவிட்டு இயற்கையை எப்படிப் பாதுகாக்க இயலும்? தமிழ்நாடு அரசு மேகமலைப் பிரச்சினையில்  உடன் தலையிட்டு உச்ச நீதிமன்றத்தில் சீராய்வு மனு தாக்கல் செய்ய வேண்டும். அப்பகுதி மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைக் காக்கவும் மனித உரிமைகள் சார்ந்த இப்பிரச்சினையில் உரிய நடவடிக்கைகளை எடுக்க முன்வர வேண்டும்.

நன்றி: பேசும் புதியசக்தி - மாத இதழ் நவம்பர் 2026