வியாழன், ஜூலை 27, 2017

தொன்மையைத் தேடி… (இரண்டாம் பகுதி)

தொன்மையைத் தேடி… (இரண்டாம் பகுதி)

மு.சிவகுருநாதன்





       திருவாரூர் மாவட்டத் தொன்மைப் பாதுகாப்பு மன்ற பள்ளி ஒருங்கிணைப்பாளர்களுக்கு ஒருநாள் பயிற்சி 22.07.2017 மன்னார்குடி பின்லே மேனிலைப்பள்ளியில் நடைபெற்றது. நம்முடைய அச்சத்தை மெய்பிக்க இங்கு பேசப்பட்ட செய்திகளே போதுமான சான்றுகளாகும். அமர்வதற்கு இடவசதி மற்றும் இருக்கை வசதிகள் இன்றி இம்மாதிரி கூட்டங்களும் பயிற்சிகளும் ஏன் ஏற்பாடு செய்யப்படுகின்றன என்று தெரியவில்லை? 100 பெருக்கு என்றால் அங்கு 50 பேருக்குத்தான் வசதிகள் இருக்கும். மீதிப்பேர் வரமாட்டார்கள் என்கிற எண்ணமா என்று கேட்கத் தோன்றுகிறது. இது அனைத்து வகையான பயிற்சிகளுக்கும் பொருந்தும். இன்று பொதுக்கூட்டங்களுக்குக் கூட அனைவருக்கும் நாற்காலிகள் போடப்படுகின்றன. பள்ளிக் கல்வித்துறை எப்போது திருந்துமெனத் தெரியவில்லை. இதில் தொன்மைக்குத் தகுதியான இடம் என்கிற பிதற்றல் வேறு.

      திருமக்கோட்டை அரசு மேல்நிலைப்பள்ளி வரலாறு பாட முதுகலை ஆசிரியர், பின்லே மேல்நிலைப்பள்ளித் தலைமையாசிரியை, பாளையக்கோட்டை உயர்நிலைப்பள்ளித் தலைமையாசிரியர், மன்னை ராஜகோபாலசாமி அரசுக் கலைக் கல்லூரி வரலாற்றியல் துறைத்தலைவர் காமராஜ், வரலாற்று விரிவுரையாளர் இளங்கோவன், திருமக்கோட்டை மின்வாரிய வேதியிலாளர் காந்தி லெனின் ஆகியோர் உரையாற்றினர்.

      மதிய உணவு இடைவேளை இல்லாமல் பிற்பகல் 2 மணிக்கு நன்றியுரை சொல்லி முடித்த பிறகும் பின்லே பள்ளியின் பெருமைபேசியும் படங்கள் திரையிட்டும் காந்தி லெனின் புகழ்பாடியும், அவரை பள்ளிகளுக்கு அழைக்க வேன்டுகோளும் விடுக்கப்பட்டது. இந்த ஆசிரியர்களுக்கு யாராவது நேர மேலாண்மையை கற்றுத் தந்தால் நல்லது. ஒருவர் மேப் குறிக்க டிப்ஸ் தந்தார். எதையும் தேர்வுக்கான கச்சாப்பொருளாக மாற்றும்போக்கு கண்டனத்திற்குரியது. மேடை ஆக்கிரமிப்பும் சுயமோக தம்பட்டங்களைக் குறைத்தால் மட்டுமே நேர மேலாண்மை சாத்தியப்படும்.

      தொன்மை என்றால் சுயபெருமை, தமிழ்ப்பெருமை, சோழப்பெருமை, சைவப்பெருமை போன்றவற்றைப் பேசுதல் என்கிற புரிதல் முதலில் மாறவேண்டும். பின்லே பள்ளி, மன்னார்குடி, திருவாரூர் மாவட்டம் ஆகியவற்றில் பெருமை பேசுவதல்ல தொன்மைப் பாதுகாப்பு மன்றத்தின் பணி. ஆனால் அதுதான் நடந்தது. இயற்கையை நேசித்தல், பாதுகாத்தல், வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்தல், ஆய்வு செய்தல், விமர்சனம் செய்தல், மாற்றுக்கருத்துகளை மதித்தல், சமூக நல்லிணக்கம், சகிப்புத்தன்மை, மதச்சார்பின்மை போன்ற பல்வேறு நோக்கங்களைக் கொண்டது என்று நான் கருதுகிறேன்.

       பள்ளித் தலைமையாசிரியை பின்லே பள்ளியின் பெருமையாக காந்தியின் வருகை மட்டுமல்ல; டி.டி.வி.தினகரன் இப்பள்ளி மாணவர் என்பதையும் பெருமை பொங்க குறிப்பிட்டார். சிந்துவெளி, கீழடித் தொன்மைகளுக்கு அடுத்தபடியாக பிற்காலச் சோழர்களின் தொன்மை ஆதாரங்களை மட்டும் விதந்தோதி தமிழக, மாவட்ட வரலாற்றை நிர்மாணிக்கும் போக்கை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது? பிற்காலச் சோழ மற்றும் சைவ வரலாறுதான் இவர்களுக்கு மூலம். மேலும் அவற்றைத் தங்கள் வாய்வீச்சுக்குத் தக்கவாறு நீட்டி முழக்கி கைத்தட்டல்கள் பெறுவதன் மூலம் வரலாற்றைக் கொச்சைப் படுத்துகின்றனர்.

      மிக முக்கியமான, அற்புதமான, சிறப்பான, தொன்மையான, தமிழகத்திலேயே முதல் முதலாக என்ற சொற்களைத் திரும்பத் திரும்பப் பயன்படுத்துவது வரலாற்று ஆய்வாகாது என்பதை இவர்கள் முதலில் உணரவேண்டும். 8 முதல் 13 ஆம் நூற்றாண்டு முடிய உள்ள காலக் கல்வெட்டுகளை மட்டும் கொண்டும் தமிழக வரலாற்றைச் சித்தரிப்பது அபத்தம். வர்த்தமானபுரீஸ்வரர் ஆலயம் இருப்பதால் பிற்காலச் சோழர்கள் சமணத்தை ஆதரித்தார்கள், சமணம் செழித்திருந்தது என்று சொல்லிவிடமுடியுமா என்ன?

      தீபங்குடி சமணப்பள்ளி நன்னிலத்தில் இருக்கிறது என்கிறார். இவர்கள் ஆய்வுகளின் தரம் அவ்வளவுதான். தீபங்குடி குடவாசல் வட்டத்தில் திருவாரூர் கும்பகோணம் சாலையில் திருவாரூரிலிருந்து 10 கி.மீ. தலைவில் அரசவனங்காட்டிற்கு அருகில் உள்ளது. கல்வெட்டுகளில் கிடைக்கும் செய்திகளின்படி சாதிகள் பிறப்பின் அடிப்படையில் இல்லை, அவை தொழிலின் அடைப்படையிலேயே இருந்தன என்கிறார். புரோகிதர் தொழிலுக்கு இதர வருணம் அல்லது சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள் அனுமதிக்கப்பட்டதுண்டா? இதற்கு கல்வெட்டு ஆதாரங்கள் உண்டா?

      தஞ்சை, திருவாரூர் கோயில்களில் தளிச்சேரி (தேவரடியார்கள்) பெண்டிர் இருந்தது பெருமையான செய்தியா என்ன? தேவதாசிகளைப் பற்றிய எவ்வளவோ ஆய்வுகள் வந்தாயிற்று; பொட்டுக்கட்டும் பழக்கத்தை ஒழித்தாயிற்று. ஆனால் இன்னும் நமது பெருமைப்பட்டியலில் அதற்கு இடமிருக்கிறது.

      இவை பற்றிய நிறைய ஆய்வுகள் வந்துவிட்டது. நாம்தான் அவற்றைச் சீண்டுவதில்லை. உதாரணத்திற்கு ஒன்றுமட்டும். பேரா.கே.ராஜய்யன் ஆங்கிலத்தில் எழுதி சா.தேவதாஸால் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட நூலிருந்து சில வரிகள்.

      “சோழர்கள் அரசர்களாயிருந்தாலும், புரோகிதர், அமைச்சர், அலுவலர் என்னும் விதத்தில், பிராமணர் உண்மையான அதிகாரம் பெற்றிருந்ததனர். தமக்கே உரித்தான அக்கிரகாரங்களில் (அ) சதுர்வேதிமங்களங்களில், உணவையும் கல்வியையும் இலவசமாகப் பெற்று, அவர்கள் வாழ்ந்தனர். இப்பிராமணர்களின் நன்மைக்காக, மன்னர்கள் கோயில்களுக்கு கணிசமான மானியங்களைத் தந்தனர். தேவதாசிகளாகக் கோயில்களுக்குள் ஈர்க்கப்பட்டிருந்த கவர்ச்சியான யுவதியர், இசை, நடனம் (ம) தம் உடலால் பிராமணரை மகிழ்ச்சிப்படுத்தினர். மறுபுறத்தில், உற்பத்தியில் ஈடுபட்டிருந்த தொழிலாளர்கள் தீண்டத்தகாதவர்களாக ஒடுக்கப்பட்டனர்”, (பக். 151, தமிழ்நாட்டு வரலாறு, பேரா. கே.ராஜய்யன், (மொ) சா. தேவதாஸ், எதிர் வெளியீடு, பொள்ளாச்சி, ஆகஸ்ட் 2015, வில்லை: ரூ. 400)

      “பெரும்பாலான பண்ணைக்கூலிகள் அடிமைகளாய் (அ) கொத்தடிமைகளாய் வாழ்ந்தனர். குரூரமாய் நடத்தப்பட்டனர், விற்கப்பட்டனர், மீளவும் விற்கப்பட்டனர் என்பது தெளிவாகிறது. இவ்வடிமைகள் அதிகமானோரை கோயில்கள் வைத்திருந்தன”, (பக்.152, மேலே குறித்த நூல்.)

      “சைவமும் வைணவமும் ஏற்றம் பெற சமணமும் பௌத்தமும் நலியுற்றன. சோழர்களைப் பிராமணர்கள் கட்டுப்படுத்தியதாலும் பகை மிக்க மதங்கள் வதைக்கப்பட்டதாலும், ஆலயங்கள், மடங்கள், அக்கிரகாரங்களின் நிர்மாணத்திற்காக அரசநிதி திருப்பிவிடப் பட்டதாலும் இது தவிர்க்க முடியாததாக இருந்தது. சோழர்கள் சைவர்களாதலால், அவர்தம் மதம் சலுகையுடன் நடத்தப்பட்டது”, (பக்.152, 153, மேலே குறித்த அதே நூல்.)

      கல்வெட்டுக்களில்தான் நல்ல தமிழ் இருக்கிறது என்று ஏங்குபவர்கள் மொழியின் வளர்ச்சிப் போக்கில் ஏற்படும் மாற்றங்களை உணர மறுப்பது உண்மையான ஆய்வாகுமா? ‘பள்ளிக் கல்வித் துறை’ என்பதில் வல்லினம் மிகும் என்பதைப் போலவே ‘தொன்மைப் பாதுகாப்பிலும்’ மிகும் என்பதை உணர்ந்துகொள்வது எந்நாளோ? (தொன்மை பாதுகாப்பு என்றே எழுத்வதும், பதாகை வைப்பதும் தொடர்கிறது.) திருவள்ளூவர், ஏன் முதலாம் ராஜராஜன் பயன்படுத்திய சொற்களை இன்று நாம் அப்படியே பயன்படுத்துவதில்லை. மொழி இம்மாதிரி மாற்றங்கள் பெறுவது இயல்புதானே!

       தமிழ்நாட்டில் அடிமை முறை இருந்ததையும் பிராமணர் தவிர பிறர் இவ்வாறு அடிமையாக விற்கப்பட்டதும் அடிமைகளுக்கு சூலச்சின்னம் பொறிக்கப்பட்டது நடைபெற்றது. இவ்வாறே தேவதாசிகளுக்குப் பாதங்களில் சூலச்சின்னம் பொறிக்கப்பட்டது. (பார்க்க: தமிழகத்தில் அடிமை முறை, ஆ.சிவசுப்பிரமணியன், காலச்சுவடு பதிப்பகம், விலை: 120) பிராமணர்களை அடிமைகளாக்க மநு தர்ம சாத்திரங்களில் வழியில்லை. அதுமட்டுமல்ல கொலை செய்த பிராமணர்களுக்குத் தண்டனையும் அளிக்க முடியாது. சோழ மன்னன் ஆதித்ய கரிகாலனைக் கொன்ற பிராமணர்களுக்கு அவரது சொத்துக்களைப் பறிமுதல் செய்து, நாட்டைவிட்டு வெளியேற்றும் தண்டனையே வழங்கப்பட்டது. ஏனெனில் இங்கு மநு தர்மமே ஆட்சி செய்தது. அதை மேலும் வலுப்படுத்த திருவாரூர் மனுநீதிச்சோழன் கதைகள் போன்று பல கதைகள் உற்பத்தியாயின. நாம் இவற்றை வரலாறு, தொன்மை என்று மெச்சி வருகிறோம். வரலாறு, இச்சமூகம் நம்மை மன்னிக்காது.

     வரி என்பதற்கு ‘இறை’ என்னும் தமிழ்ப்பெயர் கண்டு மகிழும் நாம் அக்கால சமூகம் வரிக்கொடுமைகளால் பட்ட துன்பங்களை ஏன் கண்டுகொள்ள முடிவதில்லை? தானமளிக்கவும், கோயில் கோபுரங்கள் கட்டவும் ‘இறை’யும் கொள்ளையிடப்பட்ட பகை நாட்டுச் சொத்துகளுமே பயன்பட்டன. ‘இறை’யின் பெருமை பேசும்போது அதன் மறுபக்கமான ‘இறையிலி’ பற்றி பேசமறுப்பது எவ்வகையான ஆய்வு முறை?

      மின்வேதியிலாளர் காந்தி லெனின் பேச்சு, நழுவப்படம் மற்றும் ஒளிப்படக் காட்சிகள் அனைத்தும் அபத்தக் கூத்துகள். இவருக்கு ஒளிவட்ட பிம்பமும் பள்ளிகளில் பேச அழைக்கவும் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட்டது. ‘அப்துல் கலாமைப்போல’ என்று மிகச்சரியாக பாராட்டியதாக தோன்றுகிறது.

       மின்சாரத்தைக் கண்டுபிடித்தவர்கள் அகத்தியர் என்றார். இதைகொண்டு அவர் மனநோயைக் குணப்படுத்தினாராம்! தாமிரம் ஒரு மின்கடத்தி என்பதையும் தமிழர்கள் அறிந்திருந்தார்களாம்! அதனால் தாமிரப் பட்டயங்கள் பொறிக்கும் பழக்கம் இதனை ஒட்டி எழுந்ததாக விண்டுரைத்தார்!

        புவியின் ஈர்ப்பு சக்தி முழுமையும் சிதம்பரத்தில் குவிந்திருக்கும் (சிதம்பர) ரகசியம் மற்றும் நடராஜர் சிலை, ஐன்ஸ்டீன் சார்பியல் கோட்பாடு, கடவுள் துகள் (Higgs Boson – இதைக் கடவுள் துகள் என்பதைவிட அபத்தம் வேறு இருக்க முடியாது.) என்றெல்லாம் தினமும் வாட்ஸ் அப்பில் வரும் நூற்றுக்கணக்கான அரிய (!?) கண்டுபிடிப்புகளை வெளியிட்டு அசத்தினார்! எற்கனவே கண்ட பிள்ளையார் பிளாஸ்டிக் சர்ஜரி போன்றவற்றோடு இவற்றையும் கல்வெட்டு அல்லது தாமிரப் பட்டயங்களில் பொறித்து வைத்தால் வருங்கால சந்ததிக்குப் பயன்படும்.

      நான்கு வேதங்கள், ஆகமங்கள், உயிர்நாடிகள் ஆகியவற்றைக் கொண்டு சிதம்பரம் கோயில் கட்டப்பட்டுள்ளதாம். வேதங்கள் யாருடையது? அங்கு நுழைந்த நந்தனை எரித்தது யார்? இன்றும் அந்தக் கோயில் யாருக்கானதாக உள்ளது. தேவாரத்தை, தமிழை, தமிழனை அனுமதிக்காத உள்ளே அனுமதிக்காத அதன் வழியே என்ன தமிழ்ப்பெருமை, தொன்மை வேண்டி கிடக்கிறது?

       சிந்துசமவெளி முத்திரை unicorn ஐ காட்டி விளக்கமளித்தார். இந்த உருவத்தை குதிரையாக ‘கிராபிக்ஸ்’ செய்து என்.எஸ்.ராஜாராம் என்பவர் உருவாக்கிய புனைவுகளை ஹார்வார்ட் பல்கலைக்கழக சமஸ்கிருத பேராசிரியர் மிஷேல் விட்ஸல், இந்தியவியல் அறிஞர் ஸ்டீவ் ஃபார்மர் ஆகியோர் கட்டுடைத்ததும் உலகறிந்த ஒன்று. இது ஒரு தொன்ம (புராணீக உருவம்) சிந்துவெளி மக்களின் படைப்பாற்றலுக்கு உதாரணம், அல்லது ‘நீல்கை’ எனும் மான் வகையினமாகவோ ‘ஒனேஜர்’ வகைக் கழுதையினமாகவோ இருக்கலாம் என்பது அறிஞர்கள் கருத்து. (பார்க்க: அ.மார்க்சின் ‘ஆரியகூத்து’ நூல், எதிர் வெளியீடு)

      சிந்து வெளி எழுத்துமுறை சித்திர வடிவக் குறியீடுகளாகும். பிற்கால கல்வெட்டு எழுத்துகள் படம் ஒன்றை சிந்துவெளி எழுத்தாகக் காட்டினார். இதுவே பிற்கால சோழர் கால கல்வெட்டு எழுத்துபோல காணப்பட்டது. பங்கேற்பாளர்கள், எதிர்வினை புரிய வினாக்கள் கேட்க அனுமதிக்கப்படவில்லை. எனவே இத்தகைய வரலாற்று உண்மைகளை (!?) பருகியபடியே ஆசிரிய சமூகம் கைதட்டிக் கலைந்தது.

      அக்கால கோயில்கள் பள்ளிகளாக இருந்ததாக பேசப்பட்டது. இது சமணப்பள்ளிக்கும் புத்த விகாரைக்கும் மட்டுமே பொருந்தது. சைவ, வைணவக் கோயில்கள் யாருக்கானதாக இருந்தது. இங்கு தமிழுக்கு வேலையில்லை. இவர்கள் மிகவும் விதந்தோதக்கூடிய முதலாம் ராஜராஜன் நூற்றுக்கணக்கான வேதபாடசாலைகள் அமைத்து சமஸ்கிருத மொழியையும் நான்கு வேதங்களையும் பிராமணர் படிக்க மட்டுமே வழி செய்தவன். தமிழுக்காக சிறு துரும்பையும் அசைக்காதவன். (பார்க்க: எனது நூல், கல்விக்குழப்பங்கள், பாரதி புத்தகாலய வெளியீடு, மார்ச் 2016, விலை: ரூ. 140)

      ‘மன்னர்குடி’ மன்னார்குடியாக திரிந்த வரலாற்றை மட்டும் சொல்பவர்கள், ‘மன்னர்குடி’யாக ஆவதற்கு முன்பு என்னவாக இருந்தது என்று உரைக்கவேண்டுமல்லவா! அரசர்களைக் கொண்டு மட்டும் வரலாறு எழுதும் அவலம் இது. திருவாரூர் திரு.வி.க. அரசுக்கல்லூரிப் பேராசிரியர் ஜான் பீட்டர் எழுதிய ஊர் பெயர் தொடர்பான நூல் விற்பனை செய்யப்பட்டது. இந்த ஆய்வுகள் எல்லாம் வெறும் தலபுராணமாக இருக்கின்றதே ஒழிய வரலாற்று, சமூகவியல் ஆய்வாக மலரவில்லை என்பது வருந்தத்தக்கது. இந்த வகையில் இடப்பெயர் ஆய்வுகள் என்ற வகையில் ‘சிந்துவெளிப் பண்பாட்டின் திராவிட அடித்தளம்’ என்னும் ஆர்.பாலகிருஷ்ணனின் நூல் (பாரதி புத்தகாலய வெளியீடு: ஏப்ரல் 2016, விலை: ரூ. 150) குறிப்பிடத்தகுந்தது.

      நாட்டார் தெய்வங்களில் பல பெண் தெய்வங்கள் உண்டு. இவை பெரும்பாலும் கொலையுண்ட பெண்கள். குறிப்பாக சாதி ஆணவக்கொலையான பெண்களை தெய்வமாக்கி வழிபடும் போக்கு உள்ளது. மக்களின் குற்றவுணர்ச்சியின் வெளிப்பாடாகக் கூட இதைக் கருத இடமுண்டு. இவற்றையெல்லாம் தொன்மை என்று கொண்டாடுவதில் பொருளில்லை.

      வேதங்கள், நால் வர்ணங்கள், சாதிகள் கூட தொன்மையானதுதான்! இவற்றை பெருமையாக பேச சமூகத்தில் இடமுண்டா? ‘தொன்மை’ என்பதன் பொருளை உணர்ந்துகொள்வதில் நமக்கு சிக்கலிருக்கிறது. புதிய பார்வையும் அணுகுமுறையும் தேவைப்படுகிறது. தன்னிலை தவிர்த்து விலகி நின்று அணுகும் தன்மை இதற்கு அவசியம். சுயபெருமை கொள்வதில் ஒன்றுமில்லை.

       வரலாறு மக்களை முதன்மைப்படுத்த வேண்டும். மன்னர்கள் காலம் மாலையேறிவிட்டது. மக்களை மையப்படுத்தி வரலாறு எழுதப்படவேன்டும் என்ற குரல் பழைய போக்கை மாற்றி வருகிறது. மண்ணும் மனிதர்களும் இயற்கையும் தொன்மையாக தோற்றம் கொள்கையில் செயற்கை அணிகலன்கள் தேவையற்றுப் போகும். இதுவே நம்மை முன்னோக்கிச் செலுத்தும் பாதை.

(முற்றும்)

ஞாயிறு, ஜூலை 23, 2017

தொன்மையைத் தேடி… (முதல் பகுதி)

தொன்மையைத் தேடி… (முதல் பகுதி)

மு.சிவகுருநாதன் 
 
 

     வெறும் மனப்பாடத் தேர்வுகள், மதிப்பெண்கள் என்று வட்டமடிக்கும் சூழலை மாற்ற பாட இணைச்செயல்பாடுகள் ஓரளவிற்கு உதவும். எனவே இதை வரவேற்பதில் தப்பில்லை. ஆனால் இவை இங்கு எவ்விதம் புரிந்து கொள்ளப்படுகின்றன, மாணவர்களுக்கு அறிமுகம் செய்யப்படுகின்றன என்பது கேள்விக்குரிய ஒன்று.

     உதாரணமாக தமிழ் இலக்கிய மன்றங்கள் பலவற்றை தவறாகவே அறிமுகம் செய்கின்றன. இதிலுள்ள இலக்கியம் என்ற சொல்லை நீக்குவது நலம். இங்கு பேச்சுக்கலை இயல்பான ஒன்றை, மிகைப்படுத்தி, நாடகீயமாக செயற்கைத்தனம் நிரம்ப வெளிப்படுத்துவதைக் காணலாம். இதுதான் பேச்சு எனகிற தவறான புரிதலை மாணவர்களிடம் ஏற்படுத்தியிருப்பது வருந்தத்தக்கது. 


     இதேபோல் பலவற்றைச் சுட்டமுடியும். சமூக அறிவியல் பாடத்திற்கு ‘தொன்மைப் பாதுகாப்பு மன்றம் (Heritage Club) உள்ளது. இங்கு ‘தொன்மை’ என்பது எவ்வாறு புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது? கோயில்கள், கோபுரங்கள், கோட்டைகள், கருங்கல் சிற்பங்கள், கல்வெட்டுகள், நாணயங்கள் போன்றவை மட்டுமே இங்கு தொன்மையாகப் பார்க்கக் கூடிய சூழல் உள்ளது. இவைகள் தொன்மையல்ல என்று சொல்ல வரவில்லை; இவை மட்டுமா என்ற வினா எழுவது தவிர்க்க முடியாது. இந்நிலை மாறவேண்டும். நமது மனப்பான்மைகளும் தப்பெண்ணங்களும் கூடவே கசடுகளும்.

     அந்த வகையில் தமிழகத்தில் தஞ்சை, திருச்சி, திருவாரூர், மதுரை, காஞ்சிபுரம், மாகாபலிபுரம், வேலூர் போன்ற ஒரு சில இடங்கள் மட்டுமே தொன்மையானதாகும். கருங்கற்கோயில்கள் மட்டுமே ஆயிரமாண்டுகள் நிலைத்திருக்கும். செங்கற்களால் கட்டப்பட்ட மண்டபங்கள், கோயில்கள், பள்ளிகள், விகாரைகள் ஆகியவற்றின் வாழ்நாள் சிலநூறு ஆண்டுகள் மட்டுமே. இவை அடிக்கடி புதுப்பிக்கப்படும். இவற்றிற்கு வேதிக்கரைசல்கள் பூசிப் பாதுகாக்க வழியில்லை. எனவே இவை தொன்மையில் அடங்காதா?

     சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மாணவர்களை திருவாரூர் கும்பகோணம் சாலையில் அரசவனங்காட்டிற்கு அருகிலுள்ள தீபங்குடிக்கு அழைத்துச் சென்றோம். அங்கிருப்பது முதலாவது சமணத் தீர்த்தங்கரர் தீபநாயக சுவாமியின் (ரிஷப தேவர் / ஆதிபகவன்) திகம்பர சமணப்பள்ளி. இது செங்கற்களால் கட்டப்பட்டு, அடிக்கடி புதுப்பிக்கப்படும் சமணக் கோயில். கலிங்கத்துப்பரணி பாடிய பாடிய ஜெயங்கொண்டார் வாழ்ந்த ஊர். திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள ஒரே சமணப்பள்ளி இதுவே. இங்கு ஒருசில சமணக் குடும்பங்கள் உள்ளன. அன்று அருகிலுள்ள பெரும்பண்ணையூர் தேவாயத்திற்கும் சென்று வந்தோம். 


     திருவாரூர் மாவட்டத்தின் சார்பில் மாவட்ட வரைபடத்தை ஒட்டும் சுவரொட்டியாக (stickers) தயாரித்து பள்ளிகளுக்கு வழங்கினர். (இப்படத்தில் திருவாரூர் மாவட்டத்தில் ஓடும் வளவனாற்றை நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்திற்குத் தாரை வார்த்தது வேறு கதை!) அதில் திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள பார்க்க வேண்டிய இடங்களும் அனைத்து புண்ணியத்தலங்களும் பட்டியலிடப்பட்டிருந்தன. அதில் தீபங்குடிக்கு இடமில்லை. இதுதான் நமது நாட்டில் மதச்சார்பின்மை செயல்படும் நிலை! தொன்மை என்ற பேரில் மதவாதம் உயர்த்திப் பிடிக்கப்படுமோ என்ற அச்சம் மெலெழுகிறது.

    உண்மையில் எவை தொன்மையாக இருக்க முடியும்? மண், மலைகள், மரங்கள், காடுகள், கடல்கள், ஆறுகள், ஏரிகள், குளங்கள் ஆகியவற்றுக்கு வயது நிர்ணயிக்க முடியுமா? தஞ்சை பெரியகோயிலுக்கு சுமார் 1000 வயது. காவிரிக்கும் அதன் கிளையாறுகளுக்கும் வயதென்ன? நக்கீரனின் ‘காடோடி’ நாவலில் வருமே மூதாய் மரம். இது ஒவ்வொரு ஊரிலும் இருக்குமல்லவா? (அப்படி ஒரு முதுமரத்தைத் தேடி அகரத்திருநல்லூர் செல்லும் போது வேறு ஒன்றையும் கண்டேன். அதைப் பிறகு பார்க்கலாம்.)

      நமது உடலின் மரபணுகூட தொன்மையானதுதான். இவை காலங்காலமாக கடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. மண், மலை, காடு, ஆறு ஆகியவற்றுடன் இருக்கும் உறவு பிரிக்கமுடியாத ஒன்று. இவற்றையெல்லாம் தொன்மையாக உணர நாம் எப்போது கற்றுக்கொள்ளப் போகிறோம்? உயர்ந்த மாட மாளிகைகள், கோபுரங்களிலிருந்து எப்போது இறங்கி கீழே வரப்போகிறோம்? இந்த மண்ணையும் இயற்கையையும் என்று புரிந்துகொள்வோம்? இந்தத் தொன்மையின் வழியே இயற்கையை ரசிக்க, நேசிக்க, பாதுகாக்க முடியும்.

    என் முன்னோர்கள் பயன்படுத்திய மண்ணை, நீரை நானும் பயன்படுத்துகிறேன். அவர்களுக்கு சுவாசமளித்த மரங்கள் எனக்கும் ஆக்சிஜனைத் தருகின்றன. அவர்கள் பயன்படுத்திய மண், நீர், காற்று அனைத்தும் என் உடம்பில் இருக்கிறது. அவை மீண்டும் மீண்டும் எனக்கும் எனது சந்ததிக்கும் தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கும். நான் இவற்றிலும் தொன்மையை உணர்கிறேன். 
 


    இந்தத் தொன்மையை நேசிக்க, பாதுகாக்க விரும்புகிறேன். இந்த மண், மலைகள், காடுகள், மலைகள், இயற்கைத்தாவரங்கள், கடல்கள், ஆறுகள், ஏரிகள், குளங்கள் அனைத்தும் தொன்மை மிக்கவை. இவற்றைப் பாதுகாக்க, சுற்றுசூழலைப் பேண நாம் உறுதி ஏற்கவேண்டுமல்லவா? (குழந்தைகளை வேலைக்கு அமர்த்த மாட்டேன் என்று பள்ளிக்குழந்தைகள் உறுதி எடுக்க வைப்பதைப் போல இதற்கும் செய்துவிடவேண்டாம்!)

     இது இன்றைய காலத்தின் கட்டாயம். நாம் உணர்ந்து கொள்வதில் தாமதம் இருக்கக் கூடாது. உலகத்திலுள்ள தொன்மை மற்றும் கலாச்சார சின்னங்களைப் பாதுகாக்க முன்முயற்சி எடுத்துவரும் அய்.நா.வின் யுனெஸ்கோ அமைப்பு இதைத் தெளிவாக வரையறுத்துள்ளது. அதனால்தான் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையை (Western Guards) பாரம்பரியச் சின்னமாக அறிவித்துள்ளது. நாம் எப்போது மாறப்போகிறோம்? அல்லது மாற்றிக் கொள்ளப் போகிறோம்?

(தொடரும்…)

செவ்வாய், ஜூலை 18, 2017

கோரிக்கைகளுக்கு ஏன் கட்டுப்பாடு?

கோரிக்கைகளுக்கு ஏன் கட்டுப்பாடு?

மு.சிவகுருநாதன்



           அரசு ஊழியர் மற்றும் ஆசிரியர் இயக்கங்களின் கூட்டு நடவடிக்கைக் குழு இன்றிலிருந்து (18.07.2017) பல கட்டப் போராட்டங்களை அறிவித்துள்ளன. போராடாமல் வாழ்க்கையில்லை; வரவேற்போம். ஆனால் சில ஆதங்கங்களைப் பகிர்ந்து கொள்வது அவசியமென்று கருதுகிறேன். 


      இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு (2015) ஆசிரியர் இயக்கங்கள் போராட்டத்தில் 15 கோரிக்கைகள் முன்வைக்கப்பட்டன. அவற்றின் போதாமைகளை விளக்கி எனது கருத்தை இப்பகுதியில் தெரிவித்திருந்தேன். இப்போது அரசு ஊழியர்கள் இயக்கங்களும் சேரும்போது கோரிக்கைகள் இன்னும் குறைவாக 3 என சுருங்கியதை ஏற்கமுடியவில்லை. கோரிக்கைகள் குறைவாக இருக்கவேண்டும் எனச் சுருக்கிக்கொள்வதை ஏற்க இயலவில்லை. 


      ஆசிரியர்களும் அரசு ஊழியர்களும் செவ்வாய் கோளில் பணிபுரிபவர்கள் அல்ல. இந்த சமூகத்தின் பிரச்சினைகளைப் பிரதிபளிக்காமல் எங்களுக்காக மட்டும், பணப்பயன்களுக்காக மட்டுமே போராடுவோம் என்பது ஏற்புடையதாக இல்லை. 


     2015 போராட்டங்களின் கோரிக்கைகள் போதாமை அரசு ஊழியர்கள் இணையும்போது இன்னும் விரிந்த அளவில் சென்றிருக்க வேண்டிய நிலை, தற்போது மிக ஏமாற்றமளிக்கிறது. 


    நமது போராட்டங்களுக்கு மக்கள் ஆதரவு வேண்டும். அதற்கு சமூகம் சார் சிக்கல்களையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் இந்த சமூகம் இப்போராட்டங்களுக்கு தார்மீக ஆதரவு தரக்கூடிய சூழலும் கோரிக்கைகளை வென்றெடுக்கும் வாய்ப்பும் அமையும். 


     தனியார்மயத்தின் பாதிப்புகள் கொஞ்சநஞ்சமல்ல. கல்வி தனியார் மயமாவதால் அரசுப்பள்ளிகள் மூடக்கூடிய நிலையில் உள்ளன. வருங்காலங்களில் ஆசிரியர்கள் நியமனமே இருக்காது. தனியார் துறைகளில் சமூகநீதி, இடஒதுக்கீட்டுக்கு வேலை இல்லை. இனி எத்தனை பேருக்கு அரசு வேலைகள் கிடைக்கும்? அரசு ஊழியர்களுக்கும் இதுவேதான். 


     மத்திய மாநில அரசுகளின் தவறான நடவடிக்கைகளால் ஏற்பட்டுள்ள பாதிப்புகள் அதிகம். இவை சாமானிய மக்களுக்கு மட்டுமல்ல; நடுத்தர வர்க்கத்தில் உள்ள ஆசிரியர்கள், அரசு ஊழியர்கள் ஆகியோருக்கும் இதன் தாக்கம் இருக்கவே செய்யும். இந்நிலையில் தமக்காக மட்டும் போராடுவது சாத்தியமில்லை. அனைவருக்காகவும் போராடவேண்டும். தேவைப்பட்டால் ஒருங்கிணைந்த போராட்டங்கள் அவசியம். 


    வேலையில்லா திண்டாட்டம், விலைவாசி உயர்வு, ஜி.எஸ்.டி. போன்ற வரிக்கொடுமைகள், விவசாயிகள் உள்ளிட்ட அனைத்து தரப்பினரின் வாழ்வாதாரச் சிக்கல்கள், கூடங்குளம், நெடுவாசல், கதிராமங்கலம். நாகூர், மீத்தேன், ஹைட்ரோகார்பன், டாஸ்மாக் போன்று எண்ணற்ற பேர்டர்களுக்கு மத்தியில் வாழ நிர்ப்பந்திக்கட்டுள்ள நாம் அவற்றைக் கண்டுகொள்ளாமலிருப்பது தகுமா? 


    பண மதிப்பிழப்பு நடவடிக்கைகள், நீட் தேர்வுகள், மாநில உரிமைகள் நசுக்கப்பட்டு நமது மாணவர்களின் நலம் பாதிக்கப்படுதல், ஊழல், மதவாதம், சாதிய வெறி போன்றவற்றையெல்லாம் பிறகு யார்தான் பேசுவது? 


     தொழிற்சங்கள் குறுகிய நோக்கங்களுக்காக செயல்படாமல் பரந்த, சமூக நோக்கில் கடமையாற்றுவது இக்காலகட்டத்தில் அவசியத்தேவையாக உள்ளது. இதை போராட்டக்களத்தில் உள்ள அனைவரும் உணர்வார்கள் என்று நம்புகிறேன்.



முந்தைய பதிவுகள் சிலவற்றைன் இணைப்புகள் கீழே:



ஆசிரியர்கள் மாறவேண்டிய நேரம்…

http://musivagurunathan.blogspot.in/2015/03/blog-post_22.html
 

ஆசிரியர்கள் மற்றும் இயக்கங்களின் சமூகப்பொறுப்பு


http://musivagurunathan.blogspot.in/2015/10/blog-post.html



ஆசிரியர்களே! கல்விக்காகவும் சமூகத்திற்காகவும் போராடுங்கள்!

http://musivagurunathan.blogspot.in/2015/03/blog-post_7.html



இங்கும் தொடரலாம்:

மு.சிவகுருநாதன்

திருவாரூர்

https://www.facebook.com/mu.sivagurunathan

http://musivagurunathan.blogspot.in/

பன்மை

https://panmai2010.wordpress.com/

மின்னஞ்சல்: musivagurunathan@gmail.com

வாட்ஸ் அப்: 9842802010

செல்: 9842402010

ஞாயிறு, ஜூலை 16, 2017

கதிராமங்கலம் எரிவாயுக் கசிவும் மக்கள் போராட்டமும்

கதிராமங்கலம் எரிவாயுக் கசிவும் மக்கள் போராட்டமும்

  (இன்று குடந்தையில் வெளியிடப்பட்ட எங்களின் உண்மை  அறியும் குழு அறிக்கை)

                                                                                                                                              கும்பகோணம்
ஜூலை 15, 2017
                                                       
        கும்பகோணம் – மயிலாடுதுறை சாலையில் குத்தாலத்திற்குச் சற்று முன்னதாக, அங்கிருந்து வடக்கே சுமார் இரண்டு கல் தொலைவில் வற்றிக் காய்ந்து கிடக்கும் காவிரியின் வட கரையில் அமைந்துள்ள இயற்கை வளம் மிக்க கிராமம் கதிராமங்கலம். கடந்த ஜூன் 30 முதல் இந்த ஊர் மக்கள் இப்பகுதியில் செயல்பட்டு வருகிற ‘எண்ணை மற்றும் எரிவாயு நிறுவனத்தையும்” (Oil and Natural Gas Corporation – ONGC) அரசையும் எதிர்த்துப் போராடிக் கொண்டுள்ள செய்தி தற்போது தமிழக அளவில் கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது.  முப்பதாண்டு காலமாகக் காவிரியின் கடைமடைப் பகுதிகளில் ஆழ்துளைக் கிணறுகளை அமைத்து எரிபொருளை உறிஞ்சி எடுத்து, விவசாய நிலங்களுக்கு அடியில் பதிக்கப்பட்டுள்ள குழாய்கள் மூலம் எடுத்துச் செல்வதால் தம் நில வளம் மட்டுமின்றி, குடிநீர் உட்பட சுற்றுச் சூழல் பெரிய அளவில் மாசுபடுவதால் ONGC யின் செயல்பாடுகள் முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட வேண்டும் என்பது இப்பகுதி மக்களின் முக்கிய கோரிக்கையாக இன்று எழுந்துள்ளது. எரிபொருள் கசிவு ஒன்றை ஒட்டி நடந்த பிரச்சினையில் இன்று பத்து பேர்கள் கைது செய்யப்பட்டுள்ளதோடு மக்கள் தொடர் போராட்டமும் நடத்தி வருகின்றனர்.


      இது குறித்த உண்மைகளை ஆராய்ந்து மக்கள் முன் வைக்க கீழ்க்கண்டவாறு ஒரு உண்மை அறியும் குழு அமைக்கப்பட்டது. அதன் உறுப்பினர்கள்:

பேரா.அ.மார்க்ஸ், தலைவர், தேசிய மனித உரிமை அமைப்புகளின் கூட்டமைப்பு (NCHRO), சென்னை,
கோ.சுகுமாரன், மக்கள் உரிமைக் கூட்டமைப்பு, புதுச்சேரி,
இரா.பாபு, மனித உரிமை ஆர்வலர், கடலூர்,
மு.சிவகுருநாதன், கல்வியாளர், திருவாரூர்,
வி.பி.இளங்கோவன், எழுத்தாளர், அம்மாசத்திரம், குடந்தை,
அகமட் ரிஸ்வான், பத்திரிகையாளர், நாகூர்


        இக்குழுவினர் ஜூலை 13, 14 தேதிகளில் கதிராமங்கலம், குற்றாலம், திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள விளமல், அடியக்கமங்கலம் முதலான பகுதிகளுக்குச் சென்று போராடும் மக்களைச் சந்தித்தோம். திருவாரூரை ஒட்டியுள்ள பகுதிகளிலும் பாதிக்கப்பட்ட சிலரைச் சந்தித்தோம். எரிவாயுக் குழாய் வெடித்த பகுதிகளுக்கும் சென்றோம். பாதிக்கப்பட்டு உயிர் வாழும் மக்கள் சிலரது துயரக் கதைகளையும் பதிவு செய்து கொண்டோம். குத்தாலத்தில்  அமைந்துள்ள ONGC அலுவலகத்தில் உள்ள தலைமைப் பொறியாளர் ஜோசப், கார்பொரேட் செய்தித் தொடர்பாளர் ராஜசேகர் ஆகியோருடன் விரிவாகப் பேசினோம். ஜூன் 30 அன்று நெல் வயலொன்றின் வழியே சென்று கொண்டுள்ள எரிவாயுக் குழாய் வெடித்த இடத்திற்கு நாங்கள் சென்று பார்க்க முனைந்தபோது அங்கு குவிக்கப்பட்டிருந்த போலீசார் எங்களை அருகே நெருங்க விடாமல் தடுத்தனர். நாட்கள் 15 ஆகியும் அப்பகுதி முழுவதும் கடும் துர்நாற்றம் இன்னும் வீசிக் கொண்டுள்ளது. அருகே நெருங்க அனுமதிக்காவிட்டாலும் சுமார் 20 அடி தொலைவில் நின்று குழாய் வெடித்த இடத்தைப் பார்த்து புகைப்படங்களும் எடுத்துக் கொண்டோம்.

கதிராமங்கலம் மக்கள் சொன்னவை

       ஊர் மத்தியில் உள்ள அய்யனார் கோவில் முன்னுள்ள திடலில் இப்போது அந்த ஊர் மக்கள் தினந்தோறும் கூடி நாள் முழுக்கத் தம் கோரிக்கைகளை முழங்கிக் கொண்டும், பார்க்க வருபவர்களிடம் தம் பிரச்சினைகளை விளக்கிக்கொண்டும் அமர்ந்துள்ளனர். நாங்கள் சென்ற அன்று (ஜூலை 13) அப்படி அவர்கள் அமர்வது மூன்றாம் நாள். தினந்தோறும் அந்த ஊரில் ஒரு வார்டைச் சேர்ந்தவர்கள் உணவு சமைத்து மதியம் போராடுபவர்களுக்கு வழங்குகின்றனர். பெரிய அளவில் பெண்கள் பங்குபெறுவது குறிப்பிடத் தக்கது.

        போராட்டத்தில் பங்கேற்றுக் கொண்டிருந்த கலையரசி (க/பெ) முருகன், ராஜு, கவிஞர் கதிரை முருகானந்தம், அப்போது அங்கு வந்திருந்த திமுக ஒன்றியச் செயலர் ரவிச்சந்திரன் ஆகியோர் சமீபத்தில் நிகழ்ந்தவை குறித்துக் கூறியவை:

       “கதிராமங்கலம் மிக்க வளம் கொழித்த பூமி, நெல் தவிர நாட்டு வாழை, பச்சை வாழை, மஞ்சள் முதலியன பெரிய அளவில் சாகுபடியான நிலம் அது. எல்லாம் 2010 க்கு முன். அதன் பின் எல்லாம் பழங்கதை ஆயின. பாதி நிலம் இப்போது தரிசாகிவிட்டது. நிலத்தடி நீர் கீழே போய்க் கொண்டே இருக்கிறது. முன்பெல்லாம் ‘போர்’ மூலம் விவசாயத்திற்காக நீர் எடுக்க 80 அடி துளையிட்டால் போதும். இப்போது 200 அடி துளைத்தாலும் நீர் வருவதில்லை. குடி நீரும் பெரிய அளவில் மாசுபட்டு உள்ளது. குடி நீரில் எண்ணை மிதப்பதைக் காணலாம். தூய நீர் போலத் தோற்றமளிப்பது சிறிது நேரத்தில் மஞ்சளாகி விடுகிறது. ஒரு சிறுவனுக்கு குடி நீராலேயே இருதய நோய் வந்துள்ளது இன்னொரு சிறுவனுக்குச் சதைச் சிதைவு நோய் வந்துள்ளது. எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் ONGC ஆழ் துளைக் கிணறுகள் தோண்டி எண்ணை உறிஞ்சுவதோடு அதை வயல்களுக்குக் கீழ் பதிக்கப்பட்டுள்ள குழாய்கள் மூலம் 2 கிமீ தொலைவு கொண்டு சென்று பின் விக்ரமன் ஆறு ஊடாக குத்தாலம் கொண்டு சென்று தேக்குவதுதான். இது குறித்த விழிப்புணர்வை பேராசிரியர் ஜெயராமன் அய்யா போன்றவர்கள் எங்களுக்கு ஏற்படுத்தினர்.

      “இது குறித்து நாங்கள் பலமுறை அரசு அதிகாரிகளையும் ONGC நிர்வாகிகளையும் சந்தித்துப் பேசியும் எந்தப் பயனுமில்லாத நிலையில் சென்ற மே 19 அன்று ONGC நிறுவனம் ஊருக்குள் கொண்டு வந்து ஏராளமான கருவிகளை இறக்கியது. இது ONGC தன் செயல்பாடுகளை விரிவாக்குவதற்கான முயற்சி என்பதை உணர்ந்த நாங்கள் கூடிச் சென்று தடுத்தபோது அங்கு போலீஸ் படைகள் குவிக்கப்பட்டன. சாலை மறியல் செய்தபோது மாலை 5 மணிக்குள் எல்லாவற்றையும் அகற்றி விடுவதாக உத்தரவாதம் அளித்தனர். ஆனால் கண்துடைப்பாகச் சில லாரிகள் அளவு கருவிகள் மட்ட்டுமே திருப்பி எடுத்துச் செல்லப்பட்டன.

       “தொடர்ந்து ‘சமாதானக் கூட்டம்’ என்கிற பெயரில் மக்கள் பிரதிநிதிகள் அடிக்கடி அழைக்கப்பட்டனர். எங்கள் கருத்துக்களுக்கு மதிப்பளித்துக் கேட்பது என்பதற்குப் பதிலாக அவர்களின் கருத்துக்களை எங்கள் மீது திணிப்பதிலேயே குறியாக இருந்தனர். ஊர் மக்களைக் கலந்தாலோசித்து வந்து பேசுவதற்கும் உரிய அவகாசம் எங்கள் பிரதிநிதிகளுக்கு அளிக்கப்படவில்லை.

      “இதற்கிடையில் ஜூன் 2 அன்று ஊரில் திருவிழா. காளியாட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தபோது மீண்டும் பெரிய அளவில் போலீஸ் படை கொண்டு வந்து குவிக்கப்பட்டது. திருவிழா நடந்து கொண்டுள்ளதையும் பொருட்படுத்தாமல் கைது செய்யும் நடவடிக்கை தொடங்கப்பட்டது. திரண்டிருந்த மக்களும் சுமார் 400 பேருக்கும் மேல் கைது செய்யப்பட்டோம். இரவில்தான் 10 பேர் தவிர இதரர் விடுதலை செய்யப்பட்டோம். சமாதானக் கூட்டத்தில் மக்கள் கருத்துக்களை உறுதியாகப் பேசியதாக அடையாளம் காணப்பட்ட அந்த 10 பேர்களும் கும்பகோணம் கிளைச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். ஊர் முழுக்க போலீஸ் குவிக்கப்பட்டு எங்கும் அச்சம் நிலவியது. நாங்கள் ஊரைப் புறக்கணித்துச் செல்வது என முடிவு செய்து அகன்று ஓட்டைக்கால் திடலுக்குச் சென்று தங்கினோம். கம்பர் வாழ்ந்த பகுதி என இதைச் சொல்வார்கள். சப் கலெக்டர் வந்து பேச்சு வார்த்தை நடத்தினார். உலகத் தரமான குழாய்கள் வழியேதான் இந்த எண்ணை, எரிவாயு எல்லாம் கொண்டு செல்லப்படுகிறது. அது உடையாது, தெறிக்காது, எந்தப் பயனும் இல்லை என்றெல்லாம் அந்த சப் கலெக்டர் உறுதி அளித்து அவர்களை வீட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தார். இறக்கப்பட்ட கருவிகள் முழுமையாக திருப்பி எடுத்துச் செல்லப்படும் எனவும், நல்ல குடிதண்ணீர் வழங்கப்படும் எனவும் உறுதி வழங்கப்பட்டது.
“இதை ஒட்டி கண்டனக் கூட்டம் ஒன்று குடந்தையில் நடத்தப்பட்டது. இரு முறை மாவட்ட ஆட்சியரைச் சந்தித்து மாசுபட்ட தண்ணீரை எல்லாம் காட்டி நடவடிக்கை எடுக்குமாறும் வேண்டினோம்..


     “இந்நிலையில்தான் ஜூன் 30 காலை வயல் பக்கம் சென்ற பெண்கள் கடும் துர்நாற்றத்துடன் வயலொன்றின் மேற்பரப்பைக் கிழித்துக் கொண்டு கடும் எரி சக்தியுடன் கூடிய வாயுவும் திரவமும் வெளிவந்து கொண்டிருந்ததைப் பார்த்து வந்து ஊருக்குள் கூறினர். அங்கு திரண்ட மக்கள் கூட்டம் சம்பவ இடத்தில் திரண்டது. யாரும் எளிதில் நுழைய இயலாமல் அங்கு கிடந்த முள், புதர் எல்லாவற்றையும் போட்டுத் தடுப்பு அமைத்து  மக்கள் அங்கு கூடி நின்றனர். செய்தி அறிந்து அங்கு பெரிய அளவில் போலீஸ் படை கொண்டு வந்து குவிக்கப்பட்டது. “உலகத்தரமான குழாய்” என உத்தரவாதம் அளித்த அதே சப்கலெக்டர் மறுபடியும் மக்களுடன் பேச்சு வார்த்தைக்கு அனுப்பப்பட்டார். அவருடன் பேச முடியாது என மறுத்தோம். மாவட்ட ஆட்சியர் வந்து பேசி அதன் பின் கசிவை அடைக்கட்டும் என்றோம். மாவட்ட ஆட்சியர் கடைசி வரை வரவில்லை. அனால் கடுமையாக அடித்து எங்களை விரட்ட அவர் ஆணையிட்டார். இடையில் தடுப்புக்காக நாங்கள் வெட்டிப்போட்ட அந்த முட்புதர் நெருப்புப் பிடித்தது. இதச் சாக்காக வைத்துக்கொண்டு கடுமையாக எங்கள் மீது தடியடிப் பிரயோகம் நடத்தி நாங்கள் அங்கிருந்து விரட்டப்பட்டோம். போலீஸ்காரர்கள் கடுமையாக அடித்ததோடு பெண்களை ஆபாசமாகத் திட்டவும் செய்தார்கள். ஜெயராமன் ஐயா உட்பட 10 பேர் கைது செய்து கொண்டு செல்லப்பட்டனர். வைக்கோல் போர் ஒன்றை நாங்கள் கொளுத்தியதாக முதலமைச்சர் சொல்வதெல்லாம் முழுப் பொய்.

    “அந்த 10 பேர்களும் உடனடியாக விடுதலை செய்யப்படணும். அவங்க மேல ;போட்ட வழக்குகள் திரும்பப் பெற வேண்டும். ONGC யை இங்கிருந்து விரட்டி அடித்து காவிரிப் படுகை பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியாக ஆக்கப்பட வேண்டும். அதுவரை எங்கள் போராட்டம் ஓயாது.”

வழக்குகள்

பந்தநல்லூர் காவல் நிலையத்தில் இரண்டு வழக்குகள் பதியப்பட்டுள்ளன. 1.Cr No. 126/2017 u/s 147, 506(11), 307, 3(1), 148, 294 b, 324,336, IPC 353,436 dt 01-07-2017
2.Cr No 127/2017 u/s 147,341,294 b, 353, 506(1), 505 (1) (b),r/w 3/1 PPd act dt 30-06-2017

இரண்டிலும் குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளவர்கள் : பேரா. ஜெயராமன், விடுதலைச்சுடர், தருமராஜன், செந்தில்குமார், முருகன், ரமேஷ், சிலம்பரசன், வெங்கட்ராமன், சந்தோஷ், சாமிநாதன்.

ONGC யினால் ஏற்படும்சுற்றுச் சூழல் கேடால் பாதிக்கப்பட்டோர் 

1.ஜெயலட்சுமி (க.பெ) பழனிவேல். வயது 60. கதிராமங்லத்திற்குள் உள்ள நறுவெளியைச் சேர்ந்த இவர் சில ஆண்டுகளுக்கு முன் இரவு 10 மணி வாக்கில் கொல்லைப் பக்கம் சென்றுள்ளார். இங்குள்ள வீடுகளில் பெரும்பாலும் கழிப்பறைகள் கிடையாது. வெளியில்தான் செல்ல வேண்டும். அப்படிச் சென்று அவர் உட்கார்ந்த போது ONGC குழாய்கள் இரண்டின் இணைப்பு ஒன்று வெடித்து தீப்பற்றியது. முகத்தில் கடும் தீக்காயங்களுடன் உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் ஜெயலட்சுமி கும்பகோணத்தில் உள்ள அன்பு மருத்துவமனையில் அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் சேர்க்கப்பட்டார். சுமார் 15 நாட்கள் மருத்துவமனையில் இருந்து உயிர் பிழைத்த அவருக்கு ரூ.75,000 இழப்பீடு அளிக்கப்பட்டது.

2.முத்துசரண் (த.பெ) நாராயணன். வயது 8. மூன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் இச்சிறுவன் கூலி வேலை செய்யும் ஒருவரின் மகன். சென்ற ஜனவரியில் மூச்சுத் திணறல் ஏற்பட்டு அருகிலுள்ள மருத்துவமனைகளில் சிகிச்சை பலனின்றி தஞ்சை மீனாட்சி மிஷன் மருத்துவமனையில் உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் சேர்க்கப்பட்டு பல நாட்களுக்குப்பின் உடனடி உயிர் ஆபத்திலிருந்து தப்பியுள்ளான். இரத்தத்தில் கிருமி கலந்து இதயம் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது எனவும், இப்படி ஆனதற்குக் குடிநீரே காரணம் எனவும் மருத்துவர்கள் கூறியுள்ளனர். இப்பகுதியில் உள்ள நீர் விஷமானதன் விளைவுதான் இந்தப் பாதிப்பு என அக்குடும்பத்தினர் உறுதியாகக் கூறுகின்றனர்.

      எமது குழுவைச் சேர்ந்த சிவகுருநாதன் இவ்வாறு ONGC குழாய்க் கசிவின் விளைவாக அருகில் உள்ள திருவாரூர் மாவட்டத்தில் நிகழ்ந்துள்ள சில மரணங்கள் மற்றும் விபத்துகளைக் கடந்த சுமார் எட்டு ஆண்டுகளாகக் கவனத்தில் எடுத்து, நேரில் சென்று விசாரித்துப் பதிவுகள் செய்து வந்துள்ளார். அவரது ஆய்வில் வெளிக் கொணர்ந்துள்ள மேலும் சில உண்மைகள் வருமாறு.
  1. ஜூலை 30, 2011 சனி இரவு திருவாரூர் விளமல் – தியானபுரம் சாலையில் குறிஞ்சி நகருக்கு அருகில் ONGC எண்ணெய் / எரிவாயுக் குழாயில் லாரி ஏறி தீப்பற்றி எரிந்ததில் லாரி டிரைவரும் கிளீனரும் தீயில் கருகி இறந்தனர்.   செந்தாமரைச்செல்வி (12) என்ற சிறுமி காயமடைந்தார்.  அரிசி மூட்டைகள் ஏற்றி வந்த அந்த லாரி, அருகில் நின்றிருந்த மினி லாரி, கடை, வீடு, மரங்கள் என அவ்விடத்திலுள்ள அனைத்தும் எரிந்து சாம்பலானது. எரிவாயுக் குழாய் மண்ணுக்குள் புதைக்கப்படாமல் மக்கள் நடமாடும், வாகனங்கள் செல்லக்கூடிய பகுதிகளில் தரை மீது போடப்படும் அளவிற்கு மக்கள் பாதுகாப்பு குறித்து எவ்விதப் பொறுப்பும் இல்லாமல் ONGC நடந்துகொண்ட நிலை இதன் மூலம் அம்பலமானது. அதன் பின்புதான் இனி குழாய்களை எல்லா இடங்களிலும் மண்னுக்குள் புதைப்பது என்கிற நிலையை எடுத்ததாக நாங்கள் சந்தித்த அதிகாரிகள் ஒத்துக் கொண்டனர்.
4.. நவம்பர் 18, 2009 அன்று திருவாரூர் கமலாபுரம் அருகே தேவர்கண்ட நல்லூர் – உச்சிமேடு கிராமத்தின் ஆற்றங்கரைத் தோப்பில் காலைக்கடன் கழிக்கச் சென்ற கலியபெருமாள் (35) என்பவர் சிகரெட் பற்ற வைக்க, தீக்குச்சியை உரசியபோது ONGC எரிவாயுக் குழாயில் ஏற்பட்டிருந்த கசிவால் மூங்கில் காடுகள் நிறைந்த அவ்விடமே பற்றியெரிந்தது.  கலியபெருமாள் தவிர அங்கு ஏற்கனவே ஒதுங்கியிருந்த குளிக்கரை அரசு மேல்நிலைப் பள்ளி மாணவர்கள் ஆனந்தராஜ் (14), சேதுபதி (14) உள்ளிட்ட மூவர் பலத்த காயமடைந்து பின்னர் இவர்களில் ஆனந்தராஜ் இறந்தார்.. கலியபெருமாளும் சேதுபதியும் கடுமையான காயங்களுடன் உயிர் தப்பினர். சேதுபதி அவரது  தந்தை சேகர் ஆகியோரை சிவகுருநாதன்  சந்தித்து உரையாடினார்.. சேதுபதி 9 ம் வகுப்பு படிக்கும்போது இந்த விபத்து நடந்துள்ளது. அவரை சென்னை குளோபல் மருத்துவமனையில் ONGC. நிர்வாகம் அனுமதித்து உயிரைக் காப்பாற்றியது. கோரமான முகத்தைச் சரி செய்ய பிளாஸ்டிக் சர்ஜரி இன்னும் செய்யவில்லை. +2 க்குப் பிறகு தனியார் ஐ.டி.ஐ.யில் ஃபிட்டர்  படிப்பு முடித்த அவருக்கு ஓராண்டிற்கு முன்னர் வெள்ளக்குடி ONGC யில் மெக்கானிக் வேலை தற்காலிகமாக வழங்கப்பட்டுள்ளது. அப்போதைய மாவட்ட நிர்வாகம் பாதிக்கப்பட்ட  தன்  மகனுக்கும் கலியபெருமாளுக்கும் இறந்த சக மாணவன் ஆனந்தராஜ் குடும்பத்திற்கும் உரிய இழப்பீடு மற்றும் மருத்துவ வசதிகளைச் செய்துதர ONGC.யை வலியுறுத்தவில்லை என்பதையும் சேதுபதியின் தந்தை பகிர்ந்துகொண்டார்.

    ONGC க்கு எதிரான போராட்டங்களில் பங்குபெற்ற சமூக ஆர்வலரும் திருவாரூர் நகர்மன்ற முன்னாள் உறுப்பினருமான ஜி.வரதராஜனை தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு பேசியபோது, இங்கு 10 ஆண்டுகளுக்கு மேலான பல்வேறு போராட்டங்கள் நடந்து வருகின்றன. என்ணெய்க் கசிவால் விவாசாய நிலங்கள் பாழ்படுவது ஒருபுறம், விபத்துகளால் உயிரிழப்புகள் மறுபுறம். மாவட்ட  நிர்வாகமும் ONGC யும் இரு வழிகளில் இதனைக் கையாள்கின்றன. ஒன்று போராட்டக்காரர்களை பணம் போன்ற காரணிகளைக் கொண்டு கட்டுக்குள் கொண்டுவருவது, மற்றொன்று, இவர்களைப் பிளவுபடுத்துவது. இங்குள்ள சமூக விரோத சக்திகள் இவற்றைப் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றன” என்றார்.

“ மரணம், விபத்து, எரிவாயுக் குழாய் வெடிப்பு, கசிவு, விளைநிலம் பாழ், மூங்கில் மற்றும் மரத்தோட்டங்கள் தீயால் கருகுதல், தொடர்ந்து எரிய விடப்படும் எரிவாயுவால் வளிமண்டல வெப்பநிலை அதிகரிப்பு, மழைக்குறைவு என ஏதோ ஒரு பாதிப்பு இங்குள்ள பல கிராமங்களில் உண்டு.” என அப்பகுதி மக்கள் கூறுகின்றனர் என்கிறார் சிவகுருநாதன்.

ONGC சார்பில் சொல்லப்பட்டவை

     குத்தாலத்தில் உள்ள ONGC சேகரிப்பு நிலையத்திற்கு நாங்கள் சென்றபோது அங்கு ஏதோ ஒரு ‘மீட்டிங்’ நடக்க இருப்பதாகச் சொல்லப்பட்டது. பாரம்பரிய நெல் வகைகளைக் காப்பாற்றுபவராக அறியப்படுகிற 'நெல்' ஜெயராமன் மற்றும் கதிராமங்கலம் கிராமத்தில் 62 ஏக்கரில் இயற்கை வேளாண்மை செய்யும் ஸ்ரீராம் அய்யர்  ஆகியோர் அந்த ‘மீட்டிங்கிற்காக’ வந்து சேர்ந்தனர். எங்களை முதலில் சந்திக்க மறுத்த நிர்வாகம் இறுதியில் அவர்களின் ‘மீட்டிங்கிற்கு’ முன் சில நிமிடங்கள் பேசச் சம்மதித்தனர்.

ONGC யின் இப்பகுதித் தலைமையகமான காரைக்காலில் பணியாற்றும் கார்பொரேட் தொடர்பாளர் ஏ.பி.ராஜசேகர் எங்களிடம் சொன்னவற்றின் சுருக்கம்:

      “ONGC என்பது ஒரு மிக முக்கியமான பொதுத்துறை நிறுவனம் (public sector unit). இதை ஒழித்துக் கட்டுவதில் பல்வேறு சக்திகள் தீவிரமாகச் செயல்படுகின்றன. கடந்த 30 ஆண்டுகளாக எவ்விதப் பிரச்சினைகளும் இன்றி இப்பகுதியில் செயல்பட்டு வந்த ONGC மீது இபோது அபாண்டமாக இப்படித் திட்டமிட்ட பொய்ப் பிரச்சாரம் மேற்கொள்ளப்படுகிறது. மக்களின் உண்மையான பிரச்சினை 2010 முதல் காவிரி நீர் வரத்து பெருமளவில் இல்லாமற் போனதுதான். மழையும் இல்லை. எனவே நீர்மட்டம் இங்கு குறைந்து வருகிறது. நிலத்தடி நீர் கீழ்இறங்குவது மட்டுமின்றி அதன் உப்புத் தனமையும் அதிகரித்து வருகிறது. ஆந்திரப் பகுதிகளில் கோதாவரி பேசினிலும் நாங்கள் பலகாலமாக இதே முறையில் எரிவாயு மற்றும் திரவ எரிபொருள் எடுத்து வருகிறோம். இங்குள்ளதை விடச் சுமார் 14 மடங்கு அதிகம் எரிபொருள் அங்கு உறிஞ்சி எடுக்கப்படுகிறது. ஆனால் அங்கு எந்தப் பாதிப்பு ஏற்பட்டுள்ளதாகவும் இதுவரை புகார்கள் எழும்பவில்லை.

      இப்பகுதியிலும் கூட எந்தப் புகாரும் இதுவரை எழுந்ததில்லை. இயற்கை விஞ்ஞானி நம்மாழ்வார் வழியில் செயல்பட்டு வரும் 'நெல்' ஜெயராமன் மற்றும் இப்பகுதியில் 62 ஏக்கரில் இயற்கை வேளாண்மை செய்து வரும் ஶ்ரீராம் அய்யர் ஆகியோர் ONGC பணிகளால் எந்த பாதிப்புகளும் இல்லை என்று கூறுகின்றனர்.”

     இப்படிச் சொன்ன அந்த அதிகாரி இது தொடர்பாக ஒரு அறிக்கை ஒன்றை அவர்கள் வெளியிடப் போவதாக எங்களிடம் அதைக் காட்டினார். அதை வாசிக்கக் கேட்டபோது கையெழுத்தான பின் தருவதாகச் சொன்னார். அன்று குத்தாலம் ONGC அலுவலகத்தில் நடைபெற உள்ள ‘மீட்டிங்’ இது தொடர்பானதுதான் என்பதை நாங்கள் புரிந்து கொண்டோம். தொடர்ந்து அந்த அதிகாரி கூறியது:

     “நாங்கள் பயன்படுத்துவது துளைக் கிணறு முறை பலகாலமாக எல்லா நாடுகளிலும் பயன்படுவதுதான் (conventional drilling). 1984 முதல் நாங்கள் செய்து வருவதுதான். மீத்தேன் எடுக்கும் திட்டத்தில்தான் பக்கவாட்டில் நிலத்தடியில் துளையிடப்படும். அது மரபுவழிப்பட்ட முறை அல்ல (non conventional drilling). இதில் ஆபத்துகள் நேர வாய்ப்புண்டு. ஆனால் தற்போது ONGC இதை முழுமையாகக் கைவிட்டு விட்டது. தவிரவும் செங்குத்தாக ஆழ் துளை இட நாங்கள் பயன்படுத்தும் திரவம் முற்றிலும் விஷமற்றது. எந்த ஆபத்தும் இல்லாதது. CSIR முதலான நிறுவனங்களால் எந்த ஆபத்தும் இல்லாதது என உறுதி வழங்கப்பட்டது.

     ‘தண்ணீர் மாசுபடுகிறது என்றால் அதற்கும் எங்கள் செயல்பாடுகளுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. தவிரவும் அப்பகுதி மக்களுக்கு ‘டாய்லெட்’ முதலான வசதிகளையும் நாங்கள் செய்துதருகிறோம். அவர்கள் வெளியில் சென்று இப்படிப் பாதிப்படையத் தேவையில்லை.

       “ஏதேனும் சிறிய பிரச்சினைகள் ஏற்பட்டால் அவற்றை உடனடியாகச் சரி செய்து விடலாம். இந்தப் பிரச்சினையில் கூட ஜூன் 30 அன்று கசிவு ஏற்பட்ட போது அது காலை 8.30 மணிக்கு எங்களுக்குத் தெரிய வந்தது. 8.45 க்கு நாங்கள் அங்கிருந்தோம். 9 மணிக்கெல்லாம் எல்லாம் தயார் நிலையில் இருந்தது. அன்று மக்கள் அனுமதித்து இருந்தால் அப்போதே எல்லாவற்றையும் சரி செய்திருப்போம்.”

      ஆக தங்களின் நடவடிக்கைகளால் எந்த பாதிப்பும் இல்லை என்ற அந்த அதிகாரிக்கு நாங்கள் 2011 ல் விளமலில் ஏற்பட்ட விபத்தில் இருவர் இறந்தது தெரிந்திருக்கவில்லை. அருகில் இருந்த இன்னொரு அதிகாரி அதை ஒத்துக் கொண்டார். தலைமைப் பொறியாளர் ஜோசப், “இங்குள்ள மின்சாரக் கம்பிகளில் ஏற்படும் நெருப்புப் பொறிகள் தெறிப்பதை எல்லாமும் கூட எங்களால் ஏற்பட்டது எனக் கூறுகின்றார்கள்” எனக் கூறி அப்படி ஏதோ ஒரு சம்பவத்தையும் விளக்கினார்.

எமது பார்வைகள்

1.இப்பகுதி மக்கள் மத்தியில் மிகப் பெரிய அளவில் அச்சம் ஏற்பட்டுள்ளது. தங்கள் வாழ்வாதாரம் அழ்ந்து வருவதற்கு ONGC இப்பகுதியில் செய்து வரும் பணிகளே காரணம் என அவர்கள் உறுதியாக நம்புகின்றனர். கதிராமங்கலத்தைச் சேர்ந்த பட்டு நெசவாளி வைத்தீஸ்வரன் – கவிதா ஆகியோரின் மகன் வருண் குமார் (17) கடந்த சில ஆண்டுகளாக சதைச் சிதைவு நோய்க்கு ஆட்பட்டுள்ளார். இது மரபணு தொடர்பான வியாதியாயினும் தங்கள் மரபில் யாருக்கும் இதுவரை இப்படியான நோய்கள் வந்ததில்லை எனச் சொல்லும் பெற்றோர், தங்கள் மகனின் இந்த நோய்க்கு ONGC செயல்பாடுகளே காரணம் என உறுதியாக நம்புகின்றனர்.
  1. இப்படியான ஒரு நிலையில் அரசு தலையிட்டு உண்மை நிலையை வெளிக் கொணரவும், உரிய பாதுகாப்புகளை மேற்கோள்ளவும், பாதுகாப்புகள் சாத்தியமே இல்லை எனும்பட்சத்தில் திட்டத்தை விரிவுபடுத்துவதை நிறுத்துவதும், தேவையானால் ஏற்கனவே செயல்பாட்டில் உள்ளவற்றையும் நிறுத்தி வைப்பதையும் செய்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அரசு இதைக் கண்டுகொள்ளவே இல்லை. மக்கள் தங்கள் நியாயமான கோரிக்கைகளையும், அச்சங்களையும் முன்வைத்துப் போராடும்போது காவல்துறையை அனுப்பித் தடியடி நடத்துவது, கைதுகள் செய்வது என்பது மட்டுமே தனது பணி என நினைத்துச் செயல்படுவது கண்டிக்கத் தக்கது.
  2. ONGC ஒரு முக்கிய பொதுத்துறை நிறுவனம். பொதுத்துறை நிறுவனங்களிலேயே இரண்டாவது பெரிய ஒன்று. 68 சத ‘ஈக்விடி ஸ்டேக்’ உள்ள ஒரு லாபம் ஈட்டக்கூடிய துறை. 1958 ல் தொடங்கப்பட்ட இந்நிறுவனம் இந்தியாவில் 26 பகுதிகளில் தன் பணிகளைச் செய்து வருகிறது. 11,000 கி.மீ நீளமுள்ள வாயுக் குழாய்களை அது பயன்படுத்தி எரிபொருளைக் கொண்டு செல்கிறது. இப்படியான ஒரு நிறுவனம் மக்களிடம் வெளிப்படையாக நடந்து கொள்ளாமையும், மக்கள் பிரச்சினைகளில் அக்கறையற்றும் நடந்து கொள்வது மிகவும் கண்டிக்கத் தக்க ஒன்று. மக்கள் எதிர்ப்பால் இப்போது மீதேன் எடுப்பது கைவிடப்பட்ட பின்னர் அப்படி எடுப்பது ஆபத்தானது என இன்று ஏற்றுக்கொள்ளும் ONGC அதற்கான போராட்டங்கள் நடந்து கொண்டிருந்தபோது இதை வெளிப்படையாகக் கூறவில்லை. பத்திரிகைச் செய்திகளை விரிவாக ஆய்வு செய்தோமானால் மிகப் பெரிய விரிவாக்கத் திட்டங்களுடன் அது செயல்படுவதும் தேவையானால் சுற்றுச் சூழல் கலந்தாய்வுகளுக்கு விலக்களிக்க அது கோருவதும் விளங்குகிறது. ஆனால் அது குறித்து பகுதி சார்ந்த மக்களிடம் அது உரையாடுவதோ கருத்துக்கள் கேட்பதோ இல்லை. விபத்துக்கள் ஏற்பட்டு மூவர் இறந்தது வரை இந்த ஆபத்தான எரி பொருள் குழாய்களை குடியிருப்புப் பகுதிகள் வழியாகத் தரை மீது கிடத்தப்பட்டிருந்ததை  என்னவென்று புரிந்துகொள்வது. இன்று ONGC செயல்பாடுகளை ஆதரித்து மக்கள் மத்தியில் பேசுவதற்காக நியமிக்கப்பட்டுள்ள ஒரு அதிகாரிக்கு அந்தச் சம்பவமே தெரிந்திருக்கவில்லை என்பது ONGC யின் அலட்சியப் போக்கை விளக்கும். இப்படியான விபத்துக்களில் மக்கள் உயிர்கள் பலியாக்கப்பட்ட பின்தான் உரிய பாதுகாப்புகள் மேற்கொள்ள முயற்சிக்கப்படும் என்றால் இதன் பொருள் என்ன?  மக்கள்தான் ONGC யின் சோதனை எலிகளா?
  3. சுற்றுச் சூழல் ஆய்வு, அது தொடர்பான விதிமுறை கடைபிடிப்பு ஆகியவற்றை மீறுவதில் மிகவும் புகழ் வாய்ந்த வரலாற்றை உடையது ONGC. உரிய விதிமுறைகளைப் பின்பற்றுவது பற்றி அது கவலைப்படுவதே இல்லை. விதிமுறைகள் பின்பற்றப்படவில்லை எனச் சொல்லி காவிரிப் படுகையில் செயல்படும் இதன் எரிவாயுத் தளங்களில் 23 ஐ அனுமதிப்பட்டியலிலிருந்து மத்திய மத்திய சுற்றுச் சூழல் அமைச்சகம் (Union Ministry of Environment, Forests and Climate Change) சென்ற மே 17, 2017ல் நீக்கியது குறிப்பிடத் தக்கது. இந்தச் செய்தியை மேலோட்டமாக வாசிக்கும்போது சுற்றுச் சூழல் மற்றும் மக்கள் நலன் ஆகியவற்றில் ONGC பொறுப்பில்லாமல் நடந்துகொண்டாலும், மத்திய அரசு அக்கறையுடனும் பொறுப்புடன் நடந்து கொள்கிறது என்பது போலவும் தோன்றும். நுணுக்கமாகக் கவனித்தால்தான் இரண்டுமே மாநில மக்களைப்பற்றி இம்மியும் அக்கறையற்றுச் செயல்படுவது விளங்கும்.
      இன்னொரு செய்தியைக் கவனித்தால் இந்த உண்மை விளங்கும். சுற்றுச் சூழலைப் பாதிக்கவல்ல எந்த ஒரு திட்டமானாலும் பாதிக்கப்படுவார்கள் எனக் கருதப்படும் மக்களைக் கூட்டி பொதுக் கருத்துக் கணிப்பு நடத்தி முடிவெடுக்க வேண்டும் என்பது விதி. மாநில அரசின் மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் இந்தக் கருத்துக்கணிப்பின் அடிப்படையில் பரிந்துரை செய்வது அவசியம். ஒப்பீட்டளவில் மத்திய அரசைக் காட்டிலும் மாநில அரசு மக்களுக்கு நெருக்கமாக இருப்பதால் மக்கள் எதிர்க்கும் திட்டங்களுக்கு ஒப்புதல் அளிப்பதற்கு அது தயங்கும். சென்ற 2015ல்  காவிரிப் படுகையில் மேலும் 35 சோதனைக் கிணறுகளைத் தோண்ட ONGC திட்டமிட்டது. இவற்றில் 14 கடலூர் மாவட்டத்திலும் 9 நாகை மாவட்டத்திலும், 6 அரியலூரிலும், 5 தஞ்சாவூரிலும் அமைந்தன. இவற்றில் கடலூர் தவிர பிற மாவட்டங்களில் கருத்துத்துக் கணிப்புகள் நடந்தன. மக்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்ததன் அடிப்படையில் தமிழக மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் பரிந்துரை வழங்கத் தயங்கியது. சில காலம் பொறுத்திருந்த ONGC சென்ற 2015 மே 19 அன்று மத்திய அரசின் மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தை அணுகியது. பொதுக் கருத்துக் கணிப்புக் கேட்பது கால விரயத்தை ஏற்படுத்துகிறது எனவும், இது தொடர்பான இறுதி முடிவு எடுப்பதில் தமிழ்நாடு அரசின் மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியமும் முடிவெடுக்காமல் காலம் தாழ்த்துகிறது எனவும் ONGC அதனிடம் புகார் கூறியது. அதை அப்படியே ஏற்ற மத்திய சுற்றுச் சூழல் அமைச்சகத்தின் வல்லுநர் குழு உரிய அனுமதியை அளிக்குமாறு சுற்றுச் சூழல் அமைச்சகத்திற்குப் பரிந்துரைத்தது. அதை ஏற்ற மத்திய சுற்றுச் சூழல் அமைச்சகம் சென்ற ஜூன் 9, 2015 அன்று அந்த 35 திட்டங்களுக்கும் மக்களின் எதிர்ப்பைப் பொருட்படுத்தாமல் அனுமதி வழங்கியது.

      சென்ற பிப் 15 (2017) அன்று மோடி தலைமையில் கூடிய ‘பொருளாதார விடயங்களுக்கான அமைச்சரவைக் குழு’ (Cabinet Committee on Economic Affairs) 31 பகுதிகளில் இயற்கை வாயு மற்றும் எண்ணை முதலான ஹைட்ரோ கார்பன் வளங்களைத் தோண்டி எடுப்பதற்கான அனுமதியை அளித்தது. 2016 ல் உருவாக்கப்பட்ட மோடி அரசின் “கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சிறிய வயல்கள்” (Discovered Small Fields) திட்டத்தின் கீழ் இந்த அனுமதி அளிக்கப்பட்டது.
சென்ற ஜூன் 28 (2017) ல்  அந்த செய்தியின்படி காவிரி டெல்டா பகுதியில் மேலும் 110 சோதனைக் கிணறுகளைத் தோண்ட சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வனத்துறை அமைச்சகத்திடம் ONGC அனுமதி கோரியுள்ளது. ஒவ்வொரு கிணறு தோண்டவும் 2 ஹெக்டேர் நிலம் தேவைப்படும் எனவும் ‘நிலம் கையகப்படுத்தல் சட்டத்தின்’ மூலம் உரிய நிலங்கள் குத்தகை அடிப்படையில் கைப்பற்றப்படும் எனவும், உற்பத்தி தொடங்கியவுடன் அந்த நிலங்கள் அவரவர் வசம் திருப்பித் தரப்படும் எனவும் கூறப்படுகிறது.

     தவிரவும் இப்போது மத்திய அரசு எல்லாவிதமான ஹைட்ரோ கார்பன்களை எடுக்கவும் ஒரே உரிமத்தை (sigle license) வழங்கும் முறையைக் கொண்டு வந்துள்ளது. தனியார் நிறுவனங்கள் மக்களிடம் எந்த அனுமதியும் பெறாமலேயே இப்படி ஹைட்ரோ கார்பன்களை உறிஞ்சி எடுக்கத் தொடங்கியுள்ளன. மாநில மாசு கட்டுப்பாடு வாரியத்தின் அனுமதியைப் பெறாமலேயே இத்திட்டப்பணிகள் தொடங்கிவிட்டன என மாநில அமைச்சர் கருப்பண்ணன் இன்னொரு சந்தர்ப்பத்தில் கூறியது குறிப்பிடத்தக்கது. 

     1991 லேயே காவேரிப் படுகையிலிருந்து பெரிய அளவில் ஹைட்ரோ கார்பன் வளங்களை உறிஞ்சி எடுப்பதென ONGC திட்டமிட்டது. அப்போது அதனிடம் ஒன்பது “ரிக்” களும் 12 கிணறுகளுமே இருந்தன. அடுத்த ஐந்தாண்டுகளுக்குள் 10 மடங்கு உற்பத்தியை அதிகரிப்பது என அப்போது முடிவு செய்யப்பட்டது. மக்களின் எதிர்ப்புகளைப் பொருட்படுத்தாமல் அந்தத் திட்டம் தொடர்ந்து நிறைவேற்றப்பட்டு வருகிறது.
  1. 2010 க்குப் பின் ஏற்பட்ட வறட்சியின் விளைவாகத்தான் எல்லாப் பிரச்சினைகளும் ஏற்பட்டுள்ளன., அதற்கு முன் மக்களுக்கும் ONGC க்கும் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை என்பது போலச் சொல்வதையும் ஏற்க இயலாது. மீத்தேன் எதிர்ப்பிற்கு முன்பே பல இடங்களில் ONGC .யை எதிர்த்துப் போராட்டங்கள் பல நடத்துள்ளன. தொடக்கத்தில்  பெட்ரோலியம் மற்றும் எரிவாயு ஆகியன டேங்கரில் எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. அப்போது  தொடங்கி அவற்றை மறித்து போராட்டங்களும் நடைபெற்றன. தற்போது விளைநிலங்கள் வழியே குழாய் பதித்து எடுத்துச் செல்லும்போதும் உடைப்பு, விபத்து ஏற்படும் காலங்களில் பல்வேறு போராட்டங்கள் நடைபெற்றுள்ளன. .அடியக்கமங்கலம் பகுதியில் விளைநிலங்களில் பெட்ரோலியக் கசிவு மற்றும் எண்ணெய்ப் படலத்தால் பெருமளவு நிலங்கள் பாதிப்படைந்துள்ளதைத் தொடர்ந்து அங்கும் கடந்த பத்தாண்டுகளில் பல போராட்டங்கள் நடந்துள்ளன. இப்போது டேங்கர்களில் ஆயில் எடுத்துச் செல்லப்படுவதில்லை எனினும் இரவு நேரங்களில் ரகசியமாக இயக்கப்படும் டேங்கர்கள் வழியே எண்ணைய்க் கழிவுகள் வெள்ளக்குடி, கமலாபுரம் பகுதியில் சட்டவிரோதமாக இருப்பு வைக்கப்படுவதாகவும் குற்றச்சாட்டு உள்ளது. இது குறித்த உண்மைகளை விளக்கி மக்களின் அச்சத்தைப் போக்க இதுவரை ONGC முயற்சித்ததில்லை. ‘வாட்ஸ் அப்பில்’ பொய்ச் செய்திகள் பரப்பப்படுகின்றன என்றார் எங்களிடம் பேசிய அதிகாரி. அப்படிப் பொறுப்பில்லாமல் சில வாட்ஸ் அப் செய்திகள் பரப்பப்பட்டுள்ளன என்பதில் உண்மை இருக்கலாம். அது ONGC தரப்பில் வெளிப்படைத்தன்மை இல்லாததன் விளைவு என்பதையும், அது குறித்து உரிய விளக்கம் அளிக்க வேண்டிய கடமை அதரற்கு உள்ளது என்பதையும் அது ஏற்கவில்லை.இவ்வளவு காலங்களையும்  விட இப்போது திடீரென போராட்டங்கள் மேலுக்கு வருகின்றன என்றால் இப்போது அதிக அளவில் போராட்டங்கள் ஊடக வெளிச்சத்திற்கு வருகின்றன. கூடங்குளம் அணு உலைக்கு எதிரான இடிந்தகரை போராட்டத்திற்குப் பிறகு மக்களின் போர்க்குணமும் விழிப்புணர்வும் அதிகரித்துள்ளன என்பதை நிர்வாகங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்..
  2. வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் மக்களிடம் நேரடியாகப் பேசி அவர்களின் ஐயங்களைப் போக்குவது என்பதற்குப் பதிலாக ஒரு சிலரைப் பயன்படுத்தி அவர்களுக்குக் கையூட்டு அளித்துத் தமக்கு ஆதரவாக முன் நிறுத்தும் வேலையை ONGC செய்வதாக ஒரு கருத்து மிகப் பரவலாக நிலவுவதை எங்களால் அறிய முடிந்தது.
  3. ஜூன் 30 சம்பவங்களைப் பொறுத்த மட்டில் அன்று காலை முதல் மக்கள் அங்கு கூடி நின்று மாவட்ட ஆட்சியர் அங்கு நேரடியாக வர வேண்டும் எனக் கோரியுள்ளனர். ஆபத்தான நிலையில் எரிவாயு கசிந்து கொண்டுள்ள சூழலில் தஞ்சை மாவட்ட ஆட்சியாளர் இறுதிவரை அங்கு வந்து மக்களைச் சந்திக்காதது வன்மையாகக் கண்டிக்கத்தக்கது. சப் கலெக்டர் ஏற்கனவே கொடுத்த உறுதி மொழிகள் பொய்த்துப் போனபின் மாவட்ட ஆட்சியரின் வாக்குறுதியை மட்டுமே நம்ப முடியும் என்கிற மக்களின் கருத்திற்கு மாவட்ட நிர்வாகம் மதிப்பளித்திருக்க வேண்டும். அன்று மட்டும் மாவட்ட ஆட்சியர் உடனடியாக வந்திருந்தால் பிரச்சினை சுமுகமாகத் தீர்ந்திருக்கும். தேவை இல்லாமல் தடியடி நடத்தி, பத்துக்கும் மேற்பட்டோரைக் கைது செய்து, இன்று அம்மக்கள் பெரும் அச்சத்திற்குள்ளாகியுள்ளதை எல்லாம் தவிர்த்திருக்கும் வாய்ப்பை மாவட்ட நிர்வாகமும் ஆட்சியரும் தவற விட்டதும், அன்று அங்கு மேற்கொள்ளப்பட்ட தடியடியும் கண்டிக்கத் தக்க ஒன்று.
எமது பரிந்துரைகள்
  1. சிறைவைக்கப்பட்டுள்ள பத்து பேர்களும் உடனடியாக விடுதலை செய்யப்பட வேண்டும். அவர்கள் மீது பதியப்பட்டுள்ள வழக்குகள் எந்த நிபந்தனைகளும் இன்றி நீக்கப்பட வேண்டும்.
  2. காவிரிப் படுகையில் எரிபொருள் தோண்டிவரும் ONGC யின் செயல்பாடுகளின் ஊடாகக் கடந்த காலத்தில் நடைபெற்ற விபத்துகள் மட்டுமின்றி மக்களின் நியாயமான ஐயங்கள் அனைத்தையும் கணக்கில் கொண்டு உரிய விசாரணை செய்ய பதவியில் உள்ள உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி ஒருவர் தலைமையில் ஆணையம் ஒன்று அமைக்கப்பட வேண்டும். அந்த ஆணையத்தில் உரிய ஆலோசனைகள் வழங்க துறை சார்ந்த விஞ்ஞானிகள், மருத்துவர்கள், தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள், மனித உரிமைச் செயலாளிகள் ஆகியோர் இணைக்கப்பட வேண்டும். தற்போது ஜூன் 30 அன்று நடைபெற்ற எரிவாயு மற்றும் திரவக் கசிவு தொடர்பாக ONGC அளவில் ஆய்வு செய்யப்படுவதாக அதிகாரிகள் தெரிவித்ததை ஏற்க இயலாது. வேலிக்கு ஓணான் சாட்சி என்பதுபோல அவர்களின் முடிவு நம்பகத் தன்மை உடையதல்ல.
  3. தற்போது கதிராமங்கலம் பகுதியில் ONGC யின் செயல்பாடுகள் தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட்டுள்ளன. முழுமையாக இந்த ஆய்வுகள் எல்லாம் செய்யப்பட்டு மக்களின் ஐயங்கள் எல்லாம் தெளிவாக்கப்பட்டு அது ஏற்கப்படும்வரை ONGC யின் பணிகள் இப்பகுதியில் நிறுத்தப்பட வேண்டும்.
  4. ONGC இப்பகுதியில் செய்துவருகிற, செய்யத் திட்டமிட்டுள்ள பணிகள், விரிவாக்கத் திட்டங்கள் ஆகியவை குறித்து பல செய்திகள் பத்திரிக்கைகளில் அவ்வப்போது வெளி வருகின்றன. பெரிய அளவில் விரிவாக்கப் பணிகள் திட்டமிடப்படுவதை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. இவை குறித்து முழுமையான வெள்ளை அறிக்கை ஒன்றை உடனடியாக ONGC வெளியிட வேண்டும். சுற்றுச் சூழல் பாதுகாப்பு விதிமுறைகளை மீறியமைக்காக அது பலமுறை மத்திய – மாநில அரசு நிறுவனங்களாலும். இது குறித்த ஆர்வலர்களாலும் அது கண்டிக்கப்பட்டுள்ளது. அது குறித்தும் அந்த வெள்ளை அறிக்கை பேச வேண்டும்.
  5. எதிர்காலச் செயல்பாடுகள் அனைத்திலும் ஊர் மக்கள் ஏற்றூக் கொள்ளக் கூடிய உள்ளூர்த் தலைவர்கள், அனைத்துக் கட்சி அரசியல் தலைவர்கள் கொண்ட குழு ஒன்றை அமைத்து ONGC வெளிப்படைத் தன்மையுடன் செயல்பட வேண்டும்.
  6. அமைதியான முறையில், ஆனால் அதே நேரத்தில் உறுதியாகப் போராடி வரும் கதிராமங்கலம் மக்களை இக்குழு பாராட்டுகிறது.
  7. போராடுபவர்கள் வாட்ஸ் அப் முதலான நவீன சாதனங்களைப் பயன்படுத்தும்போது அதன் உண்மைத் தன்மைக்குக் கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டும். வேறெங்கோ நடந்த ஒரு விபத்தைக் கதிராமங்கலத்தில் நடந்ததாக ஒரு பொய்யான செய்தி பரப்பப்பட்டதை எங்களிடம் பேசிய அதிகாரி சுட்டிக் காட்டினார். இது போன்ற செய்திப் பரப்பல்களில் நம்பகத் தன்மை மிக மிக முக்கியம் என்பதையும் நாங்கள் நினைவூட்டுகிறோம்.
தொடர்பு: அ.மார்க்ஸ், 3/5, சாஸ்திரி நகர், அடையாறு, சென்னை -20, செல்: 9444120582

(இந்த அறிக்கை   http://www.amarx.in   என்ற தளத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. அ.மார்க்ஸ் அவர்களுக்கு நன்றி.)

திங்கள், ஜூலை 03, 2017

அனைவருக்கும் தொடக்கக் கல்வி இயக்க வதை முகாம்

அனைவருக்கும் தொடக்கக் கல்வி இயக்க வதை முகாம்



மு.சிவகுருநாதன்


      ஆசிரியர்களுக்கான பயிற்சிகள் எவ்வாறு திட்டமிடப்படுகின்றன என்பது பல்லாண்டுகளாக புரியாத புதிர். போராட்டம் நடத்துபவர்களை கைது செய்து பகல் முழுக்க திருமண மண்டபங்களில் அடைத்து வைப்பது (தடுப்புக் காவல்) போன்ற நோக்கத்தைத் தவிர வேறு ஒன்றும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.



     கல்வித்துறையை புரட்டிப் போடுவதாகச் சொல்லிக்கொள்பவர்கள் எந்த புதிய உத்திகளையும் கைக்கொள்ளவில்லை. ஒருநாள் பகல் பொழுதை வெறுமனே எப்படி போக்குவது என்கிற செயல்திட்டத்தைத் தவிர வேறு சிந்தனையில்லை.



     அனைவருக்கும் தொடக்கக் கல்வி இயக்கத்தின் சார்பில் உயர் தொடக்க வகுப்புகளுக்கு (6 முதல் 8 முடிய) 01.07.2017 சனியன்று குறு வள மையப் பயிற்சி நட்டைபெற்றது. தலைப்பு: குழந்தைகளின் கற்றல் அடைவு பற்றிய கலந்துரையாடல். பள்ளியின் தர நிர்ணயம், மாணவர்களது முன்னேற்றம் சார்ந்த நடவடிக்கைகளைப் புரிந்து கொள்ளுதல், விவாதித்தல், என்பது இப்பயிற்சியின் நோக்கமாகச் சொல்லப்பட்டது. ஆனால் நடந்தது என்ன? சுருக்கமான சில குறிப்புகள் மட்டும்.



  • உரையாடலுக்கான இடம், சாத்தியம் அறவே இல்லை.
  • இங்கு உரையாடல் என்பது தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகளைப் பேசுவதே.
  • ஆசிரியகளுக்கு ‘ரோல் மாடல்’ பட்டிமன்ற பேச்சாளிகள்/ வாய் வியாபாரிகள். இதன் தரம் சொல்லித்தெரிய வேண்டுவதில்லை.
  • இதில் நடுநிலை, உயர்நிலை, மேல்நிலை என்ற பாகுபாடுகள் சாதியைப் போல.
  • இன்னொரு சாதியும் இருக்கிறது. அதுதான் பாட ஆசிரியர்கள்.
  • BRTE, ஆசிரியர்கள், தலைமையாசிரியர்கள் படும் துன்பங்களைப் பட்டியலிடுவது.
  • இவற்றைச் சொல்லும் இடம் இதுவல்ல. மேலதிகாரிகள் வரும்போது அமைதி காப்பது ஏன்?
  • உட்கார இருக்கைகள், காற்றோட்டமில்லாத வகுப்பறையில் 40 பேரை அடைத்து வைத்தால், அது பயிற்சிக் கூடமாக இருக்குமா? இல்லை வதை முகாம். ஹிட்லரின் வதை முகாமிற்கு இதற்கும் ஒரு வேறுபாடு மட்டுமே உண்டு. இங்கு நச்சு வாயு செலுத்தப்படாது; உயிருக்கு உத்திரவாதம்.
  • 50 பேர் படிக்கும் ஒரு நடுநிலைப்பள்ளிகளில் 80 ஆசிரியர்களுக்கு என்ன வசதிகள் இருக்கும்?
  • ‘தூய்மை இந்தியா’வின் படி திறந்த வெளிக் கழிப்பறைதான்.
  • சிறிய வகுப்பறை, சிறிய வாசல், படிக்கட்டுகள் இல்லை. சாய்வுப்பாதை உண்டு. (உபயம்: தேர்தல் ஆணையம்)
  • தேநீர் இடைவேளை, மதிய உணவு இடைநிலையில் 80 பேர்கள் நிற்க இடம் கூட இல்லை.
  • ஒன்றியப்பள்ளிக் கட்டடங்களை ஊராட்சி ஒன்றியமும் உயர்நிலை, மேனிலைப் பள்ளிக் கட்டடங்களை மாநில பொதுப்பணித்துறையும் கட்டி பராமரிக்கிறது. இவை ஏன் இவ்வளவு மோசமான தரத்தில் இருக்கிறது?
  • ஒவ்வொரு ஊராட்சி ஒன்றிய, நகராட்சி, மாநகராட்சி, பொதுப்பணித்துறை அலுவலங்கள், வட்டாட்சியர், மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலங்கள், நீதிமன்றங்கள் ஆகியவற்றின் கட்டடங்கள் தரமாக இருக்க பள்ளிக் கட்டடங்கள் மட்டும் ஏனிப்படி? இங்கெல்லாம் ‘தமிழ் வாழ்க’ என பல்லாயிரம் யூனிட் செலவு செய்யப்படுகிறது மின்பற்றாக்குறை இருக்கும் நிலையில். (தமிழில் பிறப்புச் சான்றிதழ் வழங்க மறுக்கும் இவர்கள் ‘தமிழ் வாழ்க’ என்று ஒளிரவிடும் அபத்தம் தனிக்கதை.)
  • இது நவீன தீண்டாமை. மேம்பாலங்களை ஒரு முறை தரப்பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தினார்கள். அரசுப்பள்ளிக் கட்டடங்களுக்கு இதை செய்தால் என்ன?
  • 40% மானியத்தில் (கையூட்டு என்றால் கோபப்படுவார்கள்.) கட்டப்படும் இவற்றின் தரம் சொல்லியா தெரியவேண்டும்.
  • கட்டடங்களின் தரமே கேள்விக்குள்ளாகும் போது கழிப்பறையின் தரம் சொல்ல வேண்டாம்.
  • நீர் வசதி இல்லாத கழிப்பறையைக் கட்டுவது ஏன்? இதை நீட்டிக்கொண்டே செல்லலாம். செப்டிக் டேங்க் இல்லாத கழிவறைகளும் இங்கு கட்டப்படுகின்றன.
  • ஏழை, எளிய மக்களின் குழந்தைகள் படிக்கும் பள்ளிகளின் தரம் இதுதான். இக்குழந்தைகள் வீட்டிலும் பள்ளியிலும் இக்குறைகளைப் பொறுத்துக்கொண்டு வாழ்கிறார்கள்.
  • எனது வீட்டில் ரூ. 50,000 செலவில் போட்ட நீர் மூழ்கி மோட்டார் பத்தாண்டுகளுக்கு மேலாக தொடர்ந்து இயங்குவதும், பள்ளிகளில் ரூ. 2 லட்சத்திற்குப் போடப்பட்ட மோட்டார் சில மாதங்களில் இயங்காமற்போவதும் ஏன்? எல்லாம் 40% மானியந்தானே!

        இறுதியாக, அடிப்படை வசதிகளை மாணவர்கள், ஆசிரியர்களுக்கு செய்யாத பள்ளிகளும் அங்கு நோக்கமின்றி நடக்கும் பயிற்சிகளும் பாழ் என்பதை முதலில் உணரவேண்டும். வெற்றுப் பேச்சுகள் பலன் தராது; செயல்பாடுகளே இன்றைய கட்டாயத் தேவை.

ஞாயிறு, ஜூலை 02, 2017

பள்ளிகளில் சாதி, பாலினப் பாகுபாடுகள்: சில குறிப்புகள்

பள்ளிகளில் சாதி, பாலினப் பாகுபாடுகள்: சில குறிப்புகள்


மு.சிவகுருநாதன்



     சில நாள்களுக்கு முன்பு ‘தி இந்து’ நாளிதழில் அனைத்திற்கும் ஆதார் எண்ணை கேட்பதால் நெற்றில் பச்சைக் குத்திக் கொண்டதாகச் சொல்லும் கேலிச்சித்திரம் வெளியாகியிருந்தது. ஆதாராவது சமீப நடைமுறை; பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக நமது உடம்பில் பச்சைக் குத்தாமல் உயிராகவே சுமந்து வரும் ஒன்று உண்டு. அதுதான் சாதி.
 
 




    “இப்பெல்லாம் யாரு சாதி பாக்குறா”, என்று கண்ணை மூடிக்கொண்டு வேண்டுமானால் சொல்லிக் கொள்ளலாம். சிபிஎம்மின் தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி போன்ற இயக்கங்கள், சமூக அமைப்புகள் நூற்றுக்கணக்கான தீண்டாமை, சாதி ஒதுக்கல் வடிவங்களைக் கள ஆய்வின் மூலம் வெளிப்படுத்தியுள்ளன.



    பள்ளிகளில் மாணவர்கள் தங்களது ஆதிக்க சாதியினை வெளிப்படுத்துவதற்காக கைகளில் கயறுகள் கட்டிக்கொள்வது பல மாவட்டங்களில் தொடர்கிறது. சமூகத்தில் ஏற்படும் சாதிய, மத மோதல்கள் பள்ளிகளிலும் எதிரொளிக்கிறது.



   அன்றாட பள்ளி நடைமுறைகளில் பால், சாதி வேறுபாட்டை களைய வாய்ப்பிருந்தும் அதைச் செயல்படுத்த அரசும் கல்வித்துறையும் முனையாதது கவலைக்குரிய நிலைமையாகும்.


  • மாணவர்களது வருகைப்பதிவேட்டில் சாதியைப் பதிவு செய்தல்.
  • இவற்றில்கூட ஆதிக்க சாதியின் பெயரை ‘அர்’ விகுதியுடனும் ஒடுக்கப்பட்ட சாதிப்பெயரை ‘அன்’ விகுதியுடன் எழுதுதல்.
  • ஒவ்வொரு மாதத்திலும் பெயருக்கு நேராக SC, SCA, ST, MBC, BC, BCM என குறிப்பது.
  • புள்ளிவிவரங்களை எளிமையாகத் திரட்டுவது என்ற பேரில் அகரவரிசை அல்லது சேர்க்கை எண் வரிசையில் மாணவர்கள் பெயரை எழுதாமல் சாதி வரிசையில் எழுதுவது.
  • வகுப்பில் நலத்திட்டங்களுக்காக “SC மாணவர்கள் எழுந்திருங்கள் அல்லது கை உயர்த்துங்கள்”, என்று வெளிப்படையாகச் சொல்லிக் கணக்கெடுப்பது.

 
    பாலினப் பாகுபாடுகள் பற்றிச் சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை. பெண்களின் கூந்தல் மற்றும் ஆடைகளில் மட்டும் கலாச்சாரத்தைக் கட்டிக் காக்கும் சமூகம் வேறு எப்படி இருக்கும்?
  • ‘ரெட்டைச் சடைக் கொடுமை. இப்பிரச்சினை கேரளாவிலிருந்து மனித உரிமை ஆணையத்தில் வழக்காக பதிவாகியுள்ளது.
  • மாதவிடாய் போன்ற உடலியல் நிகழ்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளாமல் வதைப்பது.
  • வருகைப்பதிவில் பெண்கள் பெயர்கள் சிவப்பு மையால் எழுதுவது.
  • கடுமையான உடைக்கட்டுப்பாடு. சுடிதார் டாப்ஸை கட் செய்யாது நைட்டி போல் அணியக் கட்டாயப்படுத்தும் பள்ளிகள் இங்குண்டு. ‘ஷாலை’ இப்படித்தான் போடவேண்டுமென நீண்ட வகுப்பெடுப்பதும் மாதிரிப் புகைப்படங்கள் வெளியிடுவதும் இங்கு சாதாரணம்.
  • 9 ஆம் வகுப்பிலிருந்து ஒரே வளாகத்தில் ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும் தனித்தனி வகுப்புகள்.
  • மாணவிகள் சக மாணவர்களுடன் பேசக்கூடாது என்ற கட்டுப்பாடு விதிப்பதும் உண்டு.
  • குற்ற உணர்ச்சியுடன் தனிமைப்படுத்தி மந்தனமாக புத்தகப்பைகளில் ஒளித்து வைத்துக் கொள்ள வலியுறுத்தி நாப்கீன் விநியோகம்.

    இவற்றையெல்லாம் பொதுவெளியில் சொல்லும்போது நமது ஆசிரியர்கள் கடுமையான எதிர்வினையாற்றுகிறார்கள். குறிப்பாக பெண் ஆசிரியர்களால் இத்தகைய விமர்சனத்தை ஏற்றுகொள்ளவே இயலவில்லை. அவர்கள் சொல்லும் இரண்டு கருத்துகள்: இவற்றில் பாகுபடுத்தல்கள் அறவே இல்லை, மற்றொன்று கலாச்சாரம். 


     மாணவர்கள் வருகைப்பதிவேட்டில் சாதி அடைப்படையில் எழுதுவது குறித்த பதிவை தோழர் செ.மணிமாறன் முகநூலில் இட்டிருந்தார். அதற்குக் கடுமையான எதிர்வினைகள். இல்லாத ஒன்றைச் சொல்லிருப்பதாக சாடல் அதில் இருந்தது. வருகைப்பதிவேட்டில் ஏன் சாதியை எழுதவேண்டும்? இவ்விவரங்கள் சேர்க்கைப் பதிவேடு உள்ளிட்ட பள்ளிப் பதிவேடுகளில் மட்டுமே இருக்க வேண்டும். மாணவர்கள் அனைவரும் பார்க்க வாய்ப்புள்ள இடங்களில் இருக்கக் கூடாது என்று சொன்னபோது, “அப்படியென்றால் அரசு கொடுக்கும் சாதிச் சான்றிதழையும் ஒளித்துவைத்துக் கொள்ளுங்கள்”, என்று பதில் வந்தது. தனிப்பட்ட சாதிச்சான்றுதழும் பொதுவான வருகைப்பதிவேடும் ஒன்றா என்ற கேளிவிக்குப் பதில்லை.

     வருகைப்பதிவேடு என்பது பொதுவான ஒரு பதிவேடு. இதன் வேலை தினசரி வருகையைப் பதிவு செய்வது மட்டுமே. இதில் சாதியை எழுதுவது மோசமான நடைமுறை. நலத்திட்டங்கள், புள்ளிவிவரங்களுக்குத் தேவையென்றால் அவற்றைத் தனியே எழுதி பராமரிப்பதே நல்லது.

    வருகைப்பதிவேட்டை அச்சிடும் தனியார் நிறுவனங்கள் இப்படியான ஒரு படிவத்தை இணைக்கிறார்கள். இவற்றை கேள்வியின்றி பயன்படுத்துவது ரொம்பவும் அபத்தம். ஆசிரியர் பாடக்குறிப்பு நோட்டில்கூட சாதிக்கான இடமிருக்கிறது! பணிப்பதிவேடு உள்ளிட்ட பல்வேறு பதிவேடுகள் இருக்கும்போது வகுப்பறைச் செயல்பாடுகள் சார்ந்த குறிப்பேட்டிலும் சாதியை எதிர்பார்ப்பது எத்தகைய மனநிலை? இவற்றில் எல்லாம் சாதியைக் குறிப்பிட வேண்டுமென எந்தச் சட்டமும் அரசாணையும் சொல்லவில்லை.

     சாதிச் சான்று வழங்கும் அதிகாரம் வருவாய்துறை அலுவலர்களுக்கானது. அதுவே செல்லுபடியாகும் சான்று. மாற்றுச் சான்றிதழில் சாதி மற்றும் தேர்ச்சி விவரங்களைக் குறிப்பிடாமல் “சாதிச் சான்றிதழ் / மதிப்பெண் பட்டியலைப் பார்க்க” என்றுதான் குறிப்பிடப்படுகிறது. (தொடக்க நிலையில் இன்னும் மாற்றுச் சான்றிதழ் (Transfer Certificate) வழங்காமல் பதிவுத்தாளை (Record Sheet) வழங்கிவரும் அபத்தம் வேறு கதை!) மாற்றுச் சான்றிதழிலேயே குறிப்பிடாத ஒரு விவரத்தை வருகைப்பதிவேட்டில் குறிப்பது சரியா?

     சாதிப்பெயரை எழுதும்போதுகூட சாதிய வன்மத்துடன் ஆதிக்க சாதியின் பெயர்களை ‘அர்’ விகுதியுடனும் ஒடுக்கப்பட்ட சாதியின் பெயர்களை ‘அன்’ விகுதியுடனும் எழுதும் போக்கு உள்ளது. இதற்கென அரசாணை இருந்தும் அதை யாரும் மதிப்பதில்லை. பள்ளிகளில் சாதிச் சான்று வழங்கும் திட்டத்தினால் வருவாய்த் துறை ‘வருவாய்’ போய்விட்டபடியால் ஆசிரியர்களைக் கொண்டே இவை எழுதப்படுகின்றன. எனவே அதிலும் குளறுபடிகள் தொடர்கின்றன.

    எதற்கெடுத்தாலும் அரசாணை (GO) இருக்கிறதா என்று வினவும் ஆட்கள் இருக்கிறார்கள். தங்களுக்குச் சாதகமான் ஒன்றிற்கு அரசாணைக் கேட்பதும் மற்றதிற்கும் இருக்கின்ற அரசாணையை மதிக்காத போக்கும் இங்குள்ளது. ஒரு வாட்ஸ் அப் குழுவில் 11 ஆம் வகுப்பு மறுதேர்வில் கட்டாயத் தேர்ச்சியளிக்க அரசாணை இருக்கிறதா? என்று வினவப்பட்டிருந்தது. (கட்டாயக் கல்வி உரிமைச் சட்டம் 2009 –ன்படி 1 முதல் 8 முடிய உள்ள வகுப்புகளுக்கு மட்டுமே கட்டாயத் தேர்ச்சி வழங்கப்படுகிறது. கட்டாயத் தேர்ச்சி வழங்க அரசாணை வழங்க முடியுமா என்ன?)

    பள்ளிகளில் மதச்சார்பு விழாக்கள் நடத்தக் கூடாது என்று நமது மதச்சார்ப்பற்ற அரசியல் சாசனம் சொல்கிறது. சரஸ்வதி பூசை, ஆயுத பூசை உள்ளிட்ட விழாக்களை நடத்தக்கூடாது என்றும் அரசாணை வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இதனை மதித்து செயல்படும் பள்ளிகள் எத்தனை தேறும்?

    “ஆண்கள் எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்”, என்னும் சமூகப் பொதுப்புத்தியை பள்ளிகள் பின்பற்ற முடியாது. இன்று பெண்களுக்கு எதிராக நிகழும் கொடுமைகளுக்கு இதுவே அடிப்படைக் காரணம்.
  
     சென்ற ஆண்டு (2016 – 2017) அனைவருக்கும் இடைநிலைக்கல்வி இயக்கம் (RMSA) சார்பில் Gender Sensitization ஒருநாள் பயிற்சி நடைபெற்றது. பள்ளிகளில் நடைபெறும் பாலினப் பாகுபாட்டைக் களைவதே இதன் நோக்கம். ரெட்டைச் சடை, சிவப்பு மை விவகாரத்தை விவாதத்திற்காக முன்வைத்தேன். ஆசிரியர்கள் தரப்பில் கடும் எதிர்ப்பு எழுந்தது. குறிப்பாக பல பெண் ஆசிரியர்களால் இக்கருத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவே இயலவில்லை. மாறாக நமது கலாச்சாரப் பெருமை விதந்தோதப்பட்டது. அன்றைய பொழுது முழுவதும் கலாச்சாரப் பெருமை பேசுவதிலேயே கழிந்தது.

    குழந்தை நேயப் பள்ளிகள் குறித்த அமர்வு ஒன்றின்போதும் ‘ரெட்டைச் சடை’ப் பிரச்சினை முன்வைக்கப்பட்டது. அங்கும் கடும் எதிர்ப்பு. பெண் குழந்தைகளுக்கு ரெட்டைச் சடை போடும்போது கருப்பை நன்கு விரிவடையும் என்ற அறிவியல்பூர்வமான (?!) விளக்கமளிக்கப்பட்டபோது, வெகுண்ட தோழர் ஒருவர் ஆண்களுக்கு ரெட்டைச் சடை போட்டால் ஏதேனும் விரிவடையாதா? என்று கேட்டு வைத்தார்.

     பள்ளிகளில் பாலியல் கல்வி இல்லை. எனவே வளரிளம் பருவ தன்னெழுச்சிகள், முரண்பாடுகள் ஆகியன ‘ஒழுக்கவாத’ப் பார்வையில் மட்டுமே அணுகப்படுகின்றன. உடலியக்கவியல் குறித்த அறிவியல் பாடங்கள் பாலியல் கல்வியாக மாற்றமடையாமல் வெறும் அறிவியலாகச் சுருங்கிப் போயுள்ளது. அவற்றையும்கூட தாண்டிச் (skip) செல்வதும் இங்கு வாடிக்கை. 

       மாதவிடாய் பெண்களின் உடலில் நடைபெறும் இயற்கையான நிகழ்வு. மனித குலப் பிறப்பிற்கான மூலம், உனது தாய், சகோதரி ஆகியவர்கள் உள்ளிட்ட அனைவருக்கும் இது பொதுவான நிகழ்வு. இதில் கேலி, கிண்டலுக்கு இடமில்லை. தாய், சகோதரிக்கும் பிற்காலத்தில் மனைவிக்கும் நீங்கள் 'நாப்கீன்' வாங்கி பரிசளியுங்கள் என்று சொல்லிக் கொடுக்காத பாழாய்போன கல்வி  எதற்கு? ஏன் பெண்களை குற்றவுணர்விற்கு ஆட்படுத்துகிறீர்கள்?  நானறிந்த வரையில் பல பள்ளிகளில் இத்திட்டத்தினை ஆசிரியர்கள் செயல்படுத்தும் விதம்  பால் வேறுப்பாட்டை பூதாகரமாக்குகிறது.

     கல்வி என்பது கற்றுக்கொள்வது மட்டுமல்ல; தேவையில்லாதவற்றை கழித்துக் கட்டுவதும்தான். பல்வேறு மூடநம்பிக்கைகளில் சிக்குண்ட இச்சமூகம் முன்னோக்கிச் செல்ல கல்வி உதவவேண்டும். மாறாக பின்னோக்கி இழுக்கும் வேலையைச் செய்யக்கூடாது. கல்வியில் சாதி, பால் வேறுப்பாடுகள் களையப்படாமல் இருக்குமானால் அவற்றை சமூகத்தில் ஒழிக்க வாய்ப்பில்லமற்போகும். இவை ஒருசில குறிப்புகள் மட்டுமே. இன்னும் நுணுக்கமாக சாதி, பால் வேறுபாட்டுக் களங்கள் கண்டறியப்பட்டு அகற்றப்படவேண்டும்.



இறுதியாக ஒரு கொசுறு செய்தி:



     ஜூன் 26, 2017 புனித ரமலான் அன்று திருவாரூர், நாகப்பட்டினம் மாவட்டங்களில் பயணித்தபோது அரசுப்பள்ளி மாணவர்கள் சீருடையில் பள்ளிக்குச் செல்வதைக் காண முடிந்தது. அரசு விடுமுறைகளின்போதும் குறிப்பாக சிறுபான்மையினர் பண்டிகைகளின்போது சிறப்பு வகுப்பு என்கிற பெயரில் பள்ளிகள் நடைபெறுவதைத் தடுக்காத நிலைதான் இங்குள்ளது. சகிப்பின்மைக்கு இதைவிட வேறு உதாரணம் இருக்க முடியாது. இத்தகையச் செயல்பாடுகள் மாணவர்கள், அவர்கள் சார்ந்த சமூகத்தில் என்ன மாதிரியான விளைவுகளை உண்டாக்கும்? அரசின் ஆணைகளையும் உத்தரவுகளையும் நாம் எவ்வாறு மதிக்கிறோம் என்பதற்கும் இது சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

செவ்வாய், ஜூன் 13, 2017

பாடத்தோடு இணைந்த நூல் வாசிப்பு



பாடத்தோடு இணைந்த நூல் வாசிப்பு

மு.சிவகுருநாதன்

(ஜூன் 10, 2017 ‘தி இந்துதலையங்கத்திற்கு எனது எதிர்வினை. இது வெளியாகவில்லை. எனவே இங்கே பதிவிடுகிறேன்.) 

    புத்தக வாசிப்பை முன்னிலைப்படுத்தி 'தி இந்து' எழுதும் தலையங்கங்கள் பாராட்டிற்குரியவை.

    இதனோடு சில அம்சங்களையும் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும்.

  பள்ளிகளில் வாரத்திற்கு 40 பாடவேளைகள் மட்டுமே உள்ளன. அதில் பாட ஒதுக்கீடு போக சில பாடவேளைகளே மிஞ்சுகிறது. அதில் உடற்கல்வி, மதிப்புக்கல்வி, ஓவியம், இசை, கணினி போன்றவற்றிற்கு ஒதுக்கீடு செய்யப்படுகிறது. இவற்றைக்கூட பிற பாடங்களுக்குப் பயன்படுத்தும் சூழலே இங்குள்ளது. 

   இந்நிலையில் வேளாண்மை, பாலியல் கல்வி, சுழலியல், மனித உரிமைகள், சினிமா ரசனை, யோகா போன்றவற்றைப் பாடத்திட்டத்தில் சேர்க்கவேண்டுமென நீண்ட பட்டியலே உள்ளது. இவை நடைமுறையில் சாத்தியமற்றவை. 

  இதற்கு மாற்றுவழியை யோசிக்க வேண்டும். பாடத்துடன் இவை இணைக்கப்பட வேண்டும். அதற்குரிய திட்டங்களோ, பாடங்களோ இல்லை என்பதே உண்மை. உதாரணமாக இனப்பெருக்க பெருக்க மண்டலம் உள்ளிட்ட மனித உடலியங்கியல் குறித்த பாடங்கள் வெறும் அறிவியலாக நின்றுவிடுகிறதே தவிர பாலியல் கல்வியாக மாறவில்லை. 

  மொழிப்பாடத்திற்கு இரு தாள்கள், 200 மதிப்பெண்கள் என்பதெல்லாம் வெறும் தேர்வுக்காக உள்ளதே தவிர நூல் வாசிப்பு மற்றும் படைப்பாற்றலை துளியும் வளர்க்கக்கூடியதாக இல்லை. 

  நூல் வாசிப்புப் பழக்கம் ஆசிரியர்களிடம் அறவே இல்லை. எனவே இது மாணவர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கப்படவில்லை. அனைத்துப் பாடங்களுடன் இணைந்த நூல் வாசிப்பே பலனைத்தரும். வாசிக்க வேண்டிய நூல்களின் பட்டியல் அரசியல் வேறுபாடுகள், ‘கமிஷன்கள்’ இன்றி தயாரிக்கப்படவேண்டும். 

  பள்ளி நூலகங்களில் இதுவரையில் குவிக்கப்பட்டுள்ள பெருமளவு புத்தகங்கள் குப்பைகள். அனைவருக்கும் இடைநிலைக் கல்வித் திட்டத்தின் (RMSA) கீழ் ஆண்டுதோறும் ரூ. 10,000 மதிப்பிலான நூல்கள் வாங்கப்படுகின்றன. இவை பெரும்பாலும் படிப்பதற்கு லாயக்கற்றவை. இவை தரம் அடிப்படையிலன்றி ‘கமிஷன்’ அடிப்படையில் வாங்கப்பட்டவை. 

   போட்டிகளில் தேர்வுபெறும் மாணவர்களுக்கு புத்தகங்களைப் பரிசாக வழங்குவது வாசிப்புப் பழக்கத்தை உண்டாக்கும் ஒரு சிறு முயற்சி. ஆனால் இங்கு நடப்பதென்ன? ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட போட்டிகளில் தேர்வாகும் மாணவர்கள் திரும்பத் திரும்ப திருக்குறள், அக்னி சிறகுகள் போன்ற ஒரே நூல்களை அளிக்கும் போக்கு உள்ளது.

    நண்பர் ஒருவர் இம்மாதிரி ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படும் திருக்குறள் நூலை பள்ளியில் திரும்ப ஒப்படைத்துவிட்டதாகக் கூறினார்.  இவற்றைத் தாண்டியும் தமிழில் வாசிக்க நூல்கள் உள்ளன என்பதை கல்விசார் சமூகத்திற்கு உணர வைப்பதே முதல்படி.